YAŞAYAN ÖLÜ

AŞK YAZARI MUSTAFA ÇİFCİ

Kimi sevdaları yaşarken ölür insan!

Yaşarken ölümü tarif edemez yasalar

İnsanın içindeki boşluğu ölçemez cihazlar

Kan tahlillerinde çıkmaz acının sonuçları

Hastaneler tedavi edemez ruhun acısını

Röntgenlerde görünmez bir kalbin sevgi boşluğu

Görünenler ölçülür sadece; kan, idrar gibi

Görünmeyenler hep görünmez kalır; özlem, hasret gibi

Ne bir reçetesi vardır ızdırapların, ne bir ilacı

Zamanla unutulur diye yazar kitaplar

Oysa zaman silemez bazı şeyleri

İnsan acıyla da yaşar yaşamasına ama ömrü o acıda takılı kalır

Yaşıyordur, canlıdır nefes alır ama

Sanki yaşam süresini doldurmak için geçirir günlerini…

*

Boş bir dünyanın içine düşmüştür karşılık sevenler

Ruhsuz, kalpsiz kalmıştır

Aşk farklı bir mahkûmiyettir

Kaçmak istedikçe özlemi büyütür

Yaklaşmak istedikçe uçurumlar yaratır

Bunun adı yaşayan ölüdür

Yangın sönmüştür sönmesine ama

Külü ortada kalmıştır 

*

Bazı şeyleri insan başına gelirse anlayabilir,

Aşk gibi

Acı gibi

Yalnızlık gibi

Empati yapmak ise,

Savaşı, savaş filmlerinde izlemek gibidir

Duygusu filmle birlikte sona erer…

İnsan yalnızdır yaşamı boyunca

Ve çoğu yaşayan bir ölüdür…