UYKU

Direniş değildi bu;

tüm vücudu sarmış,

fayları kırık bir kabullenişe

diş göstermek.

Uyandırmak istedim.

Su fırlattım yüzlerine,

saçlarından bir tel çektim.

Vurmadım,

kırmadım,

sadece sarstım,

silkeledim.

Uyanmadılar;

belki de istemediler.

Kulaklar taş örmüş,

gözler kepenk indirmiş,

idrak

entübe edilmişti.

Erdem adına ne varsa;

bugün satan,

yarın alan olma hevesinde—

kirli bir müzayede.

Tokmağın gölgesinde,

açık eksiltmede.

İnanmışlık sandıkları

çaresizlik;

sadakat dedikleri

satılmışlık.

Hiçbir şey bilmiyorlar.

Bilmek de istemiyorlar.

Derin bir uykuya

çivilenmişler.

Uyandıramadım.

Ben de yanlarına,

karanlıklarına uzandım.

Murat Şener