SENDİN

Süleyman GÜZEL Şiir… Bir milletin iç çekişi, bir coğrafyanın ruhudur. Kimi zaman bir ney sesi gibi ince ince sızar kalbimize; kimi zaman bir davul gürlemesi gibi çarpar göğsümüze. İşte Türk edebiyatı bu iki nefesle büyüdü: Aruzun zarafeti ve hecenin yürekten gelen tok sesi… Aruz vezni, medrese avlularında yankılanan kelamın musikisidir;...

Araştırmacı / Şair / Yazar / Gazeteci, Mukasa Sanatı Kurucusu. 8. Bağımsız Türk Devleti Göyçe Zengezur Etnik Guruplardan Sorumlu Cumhurbaşkanı Yardımcısı ve Basın Enformasyon Bakanı, 23 Mart 1969, tarihinde Ankara’da doğdu. İlköğrenimini Ankara Dede Korkut İlköğretim Okulu, Eskişehir Yeşiltepe İlköğretim Okulunda tamamladıktan sonra, 1989 yılında Ankara Şentepe Lisesinden mezun oldu. İki çocuk babasıdır....

“ÖNCE VATAN “serisinde: Siperde Doğan Ebedilik ŞEHİT – sadece bir isim değil, kutsallıktır. O, vatanın kalbinde ebedi yanan alev, toprakta büyüyen gurur, özgürlük için çırpınan kalptir.ŞEHİTLİK – insanın yükseldiği en yüksek zirve, vicdanın susmadığı, korkunun yenemediği, gururun sessizlikte bile konuştuğu secde yeridir.Bu yazıda sizlere sunduğum kahraman, Jandarma Üsteğmen Gökhan Korkut...

HEINRICH BÖLL 131 SAYFA #Filmlereuyarlanankitaplar #Ortakokuma İnsanlıkla ilgisi bulunmayanlara insanca davranmak diye bir zorunluluk var mıdır? Kendi halinde, mütevazi bir hayat yaşayan, geçinebilmek adına bir kaç işte birden çalışan Katharina Blum’un hayatı, eğlenmek için gittiği bir dans gecesinin ardından kabusa döner. Bu eğlence gecesinde tanıştığı ve polis tarafından aranan bir...

_BİR ADAM VARDI___ Lütfetti bizlere yüce yaradan Güneş oldu doğdu yurda Samsun’dan Ordular ileri! dedi durmadan Mavi gözlü yiğit bir adam vardı. Sanma ki kıymetin, kadrin bilinmez Kan ile yazılmış tarih silinmez Bir ömür yâd etsek hakkın ödenmez Mavi gözlü yiğit bir adam vardı. Bu sevgi başkadır gözle görülmez Işıksız...

Yazar idim. Gazetenin üst köşesinde köşe yazarıydım. Gazete sayfalarım kaç yılın ekilmişiydi. Ve hepsi de bereketli bir hasadın toplanmışıydı. Yıllardır yazdığım bu gazete köşesinde acılarımı döküyordum. Ağacın dalından olgunlaşmış meyveyi döktüğü gibi… Çünkü yazılar benim pınarımdı ve pınarımdan su içirirken, pınarı yalnız bir su kaynağı olarak bırakmazdım. Pınarın başında okuyucuları...