
Dil Aver Karagöz
Çocuktum bir zamanlar, ben de masumdum
Şimdi bir karanlık çağda, bozuldum
Vurdum haksızlığı başedemedim vuruldum
Şimdi ben bir bıçak darbesine teslim oldum.
Olsun.
Maviş gözlerim bakar mı onlarda kapanıyor.
Kapansınlar.
Etmeyin, demeyin;
Oysa bir çok çocuk ölüyor, dünya yok oluyor
Hala güzel düşünen insanlar;
Bari siz etmeyin, demeyin ölsünler.
Oysa Allah bilir;
Hepimiz gözlerimizi masum açmıştık
İyilik ve kötülük tercihti, sonradan doğmuştu.
Bir ana eğitimsiz bırakılmış, umutsuzluk hasıl olmuş
Bir ana okutulmuş, umut bulunmuştu.
Bir çocuk vurmuş, bir çocuk vurulmuştu.
Tanrının inadına;
İnsan bir dünya oluşturmuş
Terazi şaşmıştı.
İnsan bir din uydurmuş
Tanrı kızmıştı
Bir adaletsizlik gelmiş bir daha gitmemişti.
Yoktu yaradılışta böylesi
Yoktu dinlerde vahşet evvelsi
Sanki yoktu kötülüğün sonrası.
Sanki yoktu iyiliğin sonrası.
Dil Aver Karagöz (Gönle giren şair/ Öksüz Şiilerin babası)
Tatlı düşler
Düş’ ü Alevli paltosuz şiirler