Bana diyorlar; Şiirlerin hep hasret, hep mutsuzluk…. Yokluk ne yaparsın..! Dün gidenleri ve kaybettiklerimi, Bu gün düşlerimde geri getiriyorum birer birer…. Şiir şiir sarılıyorum.
” BÜYÜK HALK OZANIMIZ, BOZKIRIN TEZENESİ NEŞET ERTAŞ’I VEFATININ ONUNCU YILI VESİLESİYLE RAHMET VE MİNNETLE ANIYORUZ. RUHU ŞAD OLSUN.” Bozlağımın nağmesi; baktı aşkın falına, Bozkır Tezenesi’nden; şarkı, türkü çalına, Bir yol vardır, görülmez; konar gönlün dalına, ‘Neşet yoruldu’ deme; banar aşkın balına. Ağlanacak zamandır; bağlamam ağlayıver, Can özünden sel akar;...
FELAKET Yüreklerde bir yara, Açtı acı manzara, Damga vurdu bu asra. Bu nasıl bir falaket? Yok böyle büyük acı, Gitti kardeş ve bacı, Davalıklar davacı, Bu nasıl bir felaket. Kıyamet koptu sandık, Bakıp,bakıp ağladık, Cigerizmizden yandık, Bu nasıl bir felaket? Almıyor,aklım,fikrim, Bu mu benim kaderim, Sorar bana gözlerim, Bu nasıl...
Halide Halid Perdeyi araladığınızda, Güneşi esirgemiyorsa gökyüzü, O güzel günlerin bedelini ödeyen şehitler vardır. Her defa resmi ile karşılaştığımda onun sonsuza dikilmiş bakışları bende bu yiğidin yokluğuna kuşku duyuruyor. İçimde sanki bir ses bana ” o yaşıyor, uzakta değil” diye fısıldıyor. Annesinin, babasının, öyretmenlerinin, arkadaşlarının onunla ilgili yürek yakan hatıralarını...
Şıngır mıngır başladı her şey; Yaz dedin yazdım masif gönlüme. Kanım döverken şakaklarımı , Çelme taktım yoluma çıkan her akrebe, Çiyanlara cıngar çıkardım alelusül, En son dikende bıraktım hıncımı. Kaçıştı sağa sola Bengal kedileri. Şu kayık mı daha kayıktı yoksa içim mi? Zabıt tuttum keçe bir kalemle. Bir içim suydun...
UMARIM BİR GÜN ‘OTANTİK(GERÇEK-DOĞRU-GÜVENİLİR-ÖZGÜN) SEVGİ’NİN NE OLDUĞUNU BİLMEYEN HIRSLI KADINLAR VE ERKEKLER YANLIŞLARINI GÖRÜR VE DÖNERLER! YİNE UMARIM ‘SORUNSAL-SAKINCALI’ OLAN ŞU ‘SAVAŞ-MÜCADELE-REKABET(-YARIŞ)’TEN VAZGEÇEREK ‘OBJEKTİF & OTANTİK’ OLARAK ‘EN ZOR VE EN ACI VERİCİ’ OLSA DA ‘KENDİLERİYLE YÜZLEŞME-HESAPLAŞMA’YA CESARET EDERLER! DEĞİLSE ZATEN DÜNYA İNSANLIĞI ‘HIRS-SAVAŞ-MÜCADELE-REKABET’ ZİHNİYETLİ KÖTÜCÜL; KARANLIĞIN KALLEŞ BEKÇİLERİNİN EGEMENLİĞİ...
Nice güzelleri gördüm, birisi, var ki bam başka Yüreğime kement attı çağırdı dönülmez aşka Kanıma girdi çıkmıyor, oturdu gönülde köşke Sevmek ne güzel duyguymuş, hayata bağladı gönlüm Aşkın şakası olmazmış, başıma geldi anladım Yürümekten yorgun iken sanki şimdi kanatlandım Semalarda yarıştayım, gökte uçuyorum sandım Kendi kendime dedim ki, bir imkan...