Ayşen Özgür
Koca bir yılı daha ardımda bıraktım. Kimi zaman güldüm, kimi zaman içimden sessizce ağladım. Hayat, düz bir yol değildi. İnişleriyle çıkışlarıyla insanı sınayan uzun bir yolculuktu. Kaybettiklerim oldu. Dostlarımı, yakınlarımı yitirdim. Yüreğimde derin boşluklar açıldı. Ameliyat kapılarında bekledim. Canımdan parçaların başında dualar ettim.
Güzel olaylar da olmuştu. Mesela oğlum evlendi. Artık benim de bir kızım vardı.
Zaman ağır aktı, umutla korku aynı kalpte yan yana durdu. İyi günleri de gördüm, kötü günleri de. Ama en önemlisi, her ikisini de sevdiklerimle aşmayı başardım.
Harika arkadaşlarım vardı. Hep yanımdaydılar. Desteğin ne demek olduğunu, insanın insana nasıl güç verdiğini bir kez daha anladım.
Sanal dünyada tanıdığım insanlar oldu. Güzel sohbetler ettik, dertleştik, birbirimize omuz verdik. Bazı dostluklar büyüdü, derinleşti.
Ama bazıları da insan olmanın gereğini yapamadı. Bilmiyorlardı ki kötü gün, herkesin kapısını çalar.
Yine de ben, onların karanlık günlerinde bir geçmiş olsunu esirgemedim. Ama söylenmesi gerekenleri de söyledim. Sonra da yoluma devam ettim. Çektim gittim oralardan. Onları zamana bıraktım. Zaman en iyi aynadır. Binbir suratları aydınlatır. Aslında gitmesi gereken ben değildim. Yıllardır ne uzayıp ne kısalmışlardı. Bulundukları yere de zarar vermişlerdi. “Benden bu kadar, görmek isteyen her şeyi görür.” Dedim.
Hayatım boyunca haksızın karşısında, haklının yanında durdum. Kendi hakkımı savunmaktan da hiç vazgeçmedim. Bu benim insanlara ve kendime duyduğum saygının bir parçasıydı. Doğruyu bilip de sustuğum hiç olmamıştır.
Eğitim ve öğretimin önemini bir kez daha gördüm. Ama şu da blr gerçek ki ne eğitim tek başına yeterli, ne de öğretim tek başına yeterli. İnsanî değerler yoksa, geriye sadece boşluk kalıyor.
Kıskançlıklar gördüm. Özellikle kadının kadını kıskanmasına tanık oldum. Bu beni en çok yaralayan şeylerden biriydi. Hemcinslerimin bu zayıf yanı çok üzücüydü. Ben buradan tüm başarılı kadınları yürekten kutluyorum. Zaman zaman ayaklarına dolananlar çıksa da, haksızlığa uğrasalar da başarı onların olacaktır her zaman. Yolları açık, emekleri daim olsun. İnceliğiyle fark yaratan erkek dostlarımı da saygıyla selamlıyorum. Elbette, insanlığa yakışmayan davranışları da kınıyorum.
Sonuçta bir cümle kaldı içimde yankılanan. Ne insanlar gördüm, üstünde elbise yok. Ne elbiseler gördüm, içinde insan yok. Son olarak da “Lütfen yanlışları görmezlikten gelmeyelim.” Demekten kendimi alamıyorum.
Yeni yıldan mucizeler değil,
daha fazla vicdan, daha fazla anlayış bekliyorum.
Herkese kalpten, umut dolu mutlu yarınlar diliyorum.
