“Gözlerim Kapalı Perdeler Açık”, görme engelli bireylerin hayatın içindeki varlığını mizahın gücüyle sahneye taşıyan özel bir tiyatro oyunudur. Gerçek yaşamdan esinlenen skeçlerden oluşan bu oyun, görme engelli bireylerin karşılaştığı zorlukları, toplumsal bakış açılarını ve en önemlisi, onların yaşamla kurduğu güçlü ve renkli bağı izleyiciye samimi bir dille aktarır.
Oyun, seyircisini hem güldürüp hem düşündürürken; farkındalık, empati ve insan olmanın ortak değerleri üzerine derin bir iz bırakmayı amaçlar. Çoğunluğu görme engellilerden oluşan oyuncu kadrosuyla sahnelenen bu yapım, sanatta sınır olmadığını bir kez daha kanıtlıyor.
Kalemin Gücü Platformu bünyesindeki 40 yazar ve şairle birlikte Sarıyer Edebiyat Günleri’nde okuyucular ile buluşmak için gün sayıyor. Kurulduğu günden bu yana yazar ve şairleri bünyesinde toplayan Kalemin Gücü Platformu, 2018 yılında 10 yazarla Kalemin Gücü Platformu adını aldı. Kurulduğu günden itibaren yazarları bir araya getiren dertlerine derman olan Kalemin...
EYLÜLE Bırak körpe yapraklar dalında kalsın.Dağlara kızıl libas giydirme eylül!Yeşil başlı ördekler göllere dalsın,Kederleri getiren yel olma eylül! Bu dünyada mutlu olmak herkese hak,Hicranları peşinden sürüme eylül!Son kırlangıç ayrılığa tünüyor bak,Bülbülü, güle hasret bırakma eylül! Sevenleri, sevdanın ateşi sarsın,Ateş üstüne tozlar savurma eylül!Bahtı kara olanlar güneşe dargın,Güneşi kucaklayıp söndürme eylül!...
Gönderdiğin son mektup şuan parmak uçlarımdaAçmaya cesaret edemiyorumBelki Ecelim yazıyor satırlardaBelki Ayrılığın soğukluğu varBelki aramıza giren kara kedilerBelki aramıza giren uçurumlarBelki aramıza ördüğün uçsuz bucaksız setlerBelki Gönlümü yakıp kavuran yaşlarBelki satırlar arasında bir Hüzün deniziBelki yaşayan bir ölü olmamın ilk adımıKorkunun Ecele faydası yokMektubunda Sevmek yetmiyor demişsinBenden sonraki Hayatında Mutlu...
Karanlığa söz kesmiş,, Ölümüne Sessizlik… Dilek taşı Sende anlamadın bizi Mutluluk nerede haberin varmı..? Haberin varmı kan çöken gözlerin Nemlenmiş boş bakışlarının feryadından.. Sen nereden bileceksin göz yaşı gecelerini O mahzun karanlık örtermi sanıyorsun,, Dertlerin bil cümlesini..? Yürü be sessizliğin ağlatan çığlığı,, Daha alışamadık gecenin Acı ile beslenen saltanatına.. Bir...
Ben ormanlarda,çayırlarda Yaşamaya çalışırım, dere kenarlarında Tavşanlarla yarışır,oynarım kuşlarla. Babam,Annem,iki de var kardeşim Orman perileri her akşam Kardeş türküleri söyler Rüzgar perileri her akşam Mutluluk esintisi üfler. O gün, akşam vakti Ne Orman Perisi Ne de Rüzgar perisi Gorünmediler. Önce Orman sustu Sonra kuşlar Sonra da tüm canlılar. Babam seslendi...