KATİL KİM

Hak yiyenleri;

Yamacımdan yuvarlıyorum

Nefretim üflüyor nefesimi,

Seyre dalıyorum

Ağız tavanımdan bir anda hız alıyor

Küfürden molozlar,  insafsızlığı eziyor

Bana ne hırsızlardan, umurunda hiç değil

Açlıklar, yetimlik,  ayazlar,  kimsesizlik ;

Ezdi kafalarını

Sürükledi , intikam aldı aç  bırakılan çocukluklar.

Öç alma zamanlarım, sümüklü bir hayal anılarımda,

Üşüyen, paltosuz, çıplak çocuğun kışında

Doymayan ekmeksiz, katıksız açlığında

Var oluş böyle masum bir katil görmemiştir.

Toprağa düşen göz yaşında saklı cinayet

Kimsesiz bir çok çocuk gözümün önünde

O kadar çok vahşi insan öldürdüm ki

Duymadım  hiç taşların altında kalan feryatlarını

İlkbaharı bekleyen çiçekli ağaçlardan

Medet uman çocukluk ne enfesti

Ne açlık, ne yoksulluk, ne kimsesizlik kalırdı 

Caniliği infaz eden  tüm o yeşillikler,  gerçek dost.

O halde sığınırım, dalların yapraklarına

Karnım tok, başım gölgede, korunurum güneşten

Daldığım derin uykuda rüyaları  misafir ederim 

Bazen  ana kucaklar, bazen baba okşar saçlarımı.

Sonra gözlerimi kamaştırır kardeş gülüşleri

Yıldızların geceyle buluşması gibi rengarenk 

Tüm gökyüzünden daha göz alıcı , acıları örten

Yürek, mutlu ve mesut,  alemi seyahatte.

Puslu geceyi gördüm, küçük kar küreciklerini,

Kelepçeli, gardiyan kılıklı rüzgarları

Buzdan parmaklıklar; elimden alan özgürlüğümü

Bilinmedik hapishaneler karanlığın içinde

Gördüm beni saklayan bulutları, 

Masum bir katili izleyen muhpir ay’ ı

Yakalandı yakalanacak gibiyim yağmura

Şüphem yok;

Koruyacak beni   bir damla göz yaşı.

Dil Aver Karagöz  (Gönüle giren şair// Öksüz şiirlerin babası)

Tatlı düşler

Düş’ ü Alevli paltosuz şiirler