Şiir

Küpeşteden seyrettiğim yosunlar; Başı olumlama, sonu yitiklik çağrışımı. Bırakırsak rengini bir kenara, Atarsak yıllanmış dalgaları torbaya; Çapaklı bir yaşam hevesim olduğunu Not ettikten sonra dümene, Sonatlara vizesiz girilir, Uyarısıyla çalan kemanların kollarında Sonsuzluk ritmine kulak kabartırsak, Soyutlarsak kısaca, Gelip geçişini gözlerimin odağından alımlı; Bir deli bir akıllı, Bir divane bir...

Kış bitti ardından ilkbahar geldi Gerekeni yaptı canım Türkiye Ay yıldızlı bayrak gibi yükseldi Şerefim şöhretim şanım Türkiye Onlara gereken dersi verince Hava bile güzelleşti serince Gelin düşünelim biraz derince Seninle geçecek anım Türkiye Para olmuş para bunların dini Bilirim çakalın yattığı ini Bir kez daha hatırlattı kendini İşte böyle...

Gençliğim ve bugünüm baktıkça Neler değişmemiş ki hayatımda Bir gülün hayatı gibi her yıl aça aça Sonra her yılın sonunda sola sola Devam etmişim yalanlarla dolu Hayata Hayat kah yere vurmuş kah kaldırmış başımı Kuşkuları hiç bitmemiş kafamda Yarınlar ne getirir ne götürür Hiç bilinmiyor ki bu dünyada Sanki hasbelkader...

Ah gençlik diyemediğim Giydiğim kefeni gelinlik sandığım Çaresizlik içinde boyun büktüğüm Elalem ne der’in yazdığı alın yazıma Anamın ve babamın attığı imza Kaderime razı geldiğim Evliliği evcilik sandığım Ağlamanın ve sızlanmanın Fayda etmediği Bu kapıdan geri, ölün girer dedikleri Gitsin de, geri gelmesin dediğim Ama yarası hiç kapanmayacak Çocukluğumu benden...

– Sulu sepken bir yağmur gibisin Sorumsuz bir yangın sonrası Avuntu niyetine ıslatan Islattıkça daha bir yakan Varsın gönül, külden kefenini giyinsin. *** – Niyetim yakarken yanmaktır. Bilesin güneşe özentiliyim. Niyetim aşkla harmanlamaktır. Kaç boyut değiştirdim bir katre mut için, Haberin yok! Ben kendime cin, sana periyim. *** – Pasımı...

ÇANAKKALE’M Çanakkale’sin sen, can kale Söylesene! kim bırakır seni meçhule Türk istikbalinin başlangıcısın sen Kurtuluş için yakıldı o meşale *** Bitmesin umudun, düşmesin çehren Türk’ün elinden kim alabilir seni sevhen İstiklal’i ölüme kısas tutup Varken onbeşin de bile, uğruna can veren *** Yüreğimize yazıldı, vatan diye adın Ne önemi var,...

Gönüle hicran düştü,, Kahırlar dertlerin çilesine vurgun.. Kederler hazana dönmüş yönünü Bir teselli arar kaleme dost,, Sözler dilde yorgun.. Kalbe vurgun olmuş acılar,, Satırlara feryat olmuş ince ince.. Gönül derbeder bilmem nedendir,, Anlamı müşkülde sözlerin,, Şarkılar hangi dildendir..? Mazi kalbimde bir yara,, Dönüp bakarım geçmişe ara ara.. İçimde eski bir...

Su gibiydi endamı, kor gibiydi saçları  Tükenmez sevgisiyle arşın nuru ışığım  Sinemde dansa kalkar onun parmak uçları  Berrak buğulu beyaz ellerine âşığım  Gözleri cennetimin yollarına kademdi  Sevdanın ilelebet şehrengizi Didem’di  *** Bakışları ömrüme zemheride bahardı  Semayı arşınlayan kuşlar meftun sesine  Dicle’de yüzen yüzü mehtaptan önce vardı  Güneş ve ay sırayla...

Aşk çölünün yaktığı, benim en garip âdem  Küllerim dökülüyor kor saçlarından Didem  Aklımı kurban eder aramızdaki muhal Benim gibi hasrettir gözlerine Tac Mahal *** Yalnız senin yüzünde, bulutlar hiç kararmaz Gülünü arayan su sensiz toprağı sarmaz  Yüreğimin ufkunda tutunduğum rehasın  Görmeyen gözlerime gülümseyen vahasın *** Yağmurdan sonra gelen koku gibidir...

Karanlık hayatıma girdin ışık gibi, İsterim her günüm geçsin bunun gibi, İnandırdın her sözüne günden güne, Gitmeye başladı hayatım seninle birlikte, Kim bilirdi bu kısa sürecek, ışık tekrar sönecek, İnandığım her şey yerle bir olacak, Hayatım tekrar yalnızlığa mahkum kalacak, Düşünemedim ihanet bu denli can yakacak, Bu nasıl sevda bilinmez,...

Bu gün sevdiklerimi yazacağım Mustafa Kemal’i, Mehmetçiği… Al bayrağı çekeceğim göndere Vatanı, sereceğim mısralarıma *** Hala vatanımın her kenarında Zamanın en hergele, en hain insanları dolaşırken Yok yok deme iyi niyetinle Rahat uyuma sen Türk gençliği *** Tarihi gerçekler bilinmezle değiştirilemez Elbet Vatandır duygunun öznesi “Mehmetçik” olan benliğimizde Kıvılcımları dev...