Gül

Yıkılacak bu saltanat, Gökte çırpsalarda kanat, Direnip etseler inat, Biz iyiler geliyoruz. Hak,hukuk vede adalet, Olursa kurtulur millet, Kalmasın diye cehalet, Biz iyiler geliyoruz. Yolumuz iyilik yolu, Her insan bir Allah kulu, Bıraktık sağ ile solu, Biz iyiler geliyoruz. Birlik için,dirlik için, Bitsin kavga,döğüş ve kin, Yüzü gülmeli milletin, Biz...

İti bağlamışlar yalın başına, Görev yapmış menfaatı aşkına, Bende şaştım şu dünyanın çarkına, Ne söyleyim,ne yazayım gardaş be. Ne itler var yal görünce kıllanır, Aptallar var üç kuruşa aldanır, Pezevenkler garibana çullanır, Ne söyleyim,ne yazayım gardaş be. İt olan it,bilmez,hakkı,hukuku, Kurt görürse itte,başlar bir korku, Zalimler masuma çevirir oku, Ne...

 Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde… Ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallarken, gökyüzünde yıldızlar dans eder, rüzgâr eski masalları fısıldardı. O gün, tıngır mıngır sallanan beşiğin ahşap çıtırtılarıyla birlikte, bu masallar doğdu. Bir varmış, bir yokmuş… Gülenlerin çok olduğu, gözyaşlarının ise mutlulukla var olduğu bir diyar varmış. “Nerede?” diye sormayın;...

Biz üç fidandık,Tan vaktinde asıldık,Biz üç fidandık,Sessizce ayrıldık. Biz üç fidandık,Eşitlik, özgürlük istedik,Hayalde kaldı hepsi,Biz üç fidan nura erdik. Biz üç fidandık,Toprağımız kurudu,Umut yeşerttik kalplerde,Biz üç fidandık. Biz üç fidandık,Aydınlık istedik,Miras bıraktık adaleti,Biz üç fidan nura erdik. Biz üç fidandık,Efsane olduk,Öldüremezler artık, Biz üç fidandık. Biz üç fidandık,İnsan gibi yaşamak,Adalet...

                                                                                                                            Halide Halid                                                                                                                        Araştırmacı yazar “ÖNCE VATAN” serisinden:                                                   Belki geri dönemedim…                                                 Anne…Evladı için dünyanın tüm zorluklarını omuzlarına alan kadın. Anne…Kalbinden bir pınar gibi akarak gelen ninnilerle bebeğine mutluluğun senfonisini duyuran varlık. Anne…Adı duyulunca yüreklerde nice hasret, nice sevgi, onunla geçen günlerin anısından haber veren insan. Anne…Dünya var olduktan...

Yapayalnız yürüdüğüm bu yolda, sen, sen ol! Ne yoluma baş, ne tekerime taş koy, arkadaş. Bırak kendi halime, gidebildiğim yere kadar… De ki; gidemiyorum, düşüp kalmışım yolda! Olur ya …insan hali Olmasın senin umurunda. Anladın? Sorunda bana düşsün, sorumlulukta. İlla bir şey mi yapmak istiyorsun, yardım amaçlı? Bahtıma açıklık dile....