ERCİYES

BİR ENGELLİNİN GÜNLÜKLERİ-1- Elim olmasa da Hatta ayağım da Konuşamıyorsam da Yine de bir canım Yine de bir canlıyım Aslında bir beynim var benim Bir de koskocaman yüreğim.. Beynimi bindirdim Zümrüd-ü Anka’ya “Ben gidemiyorum “dedim Bari sen git,merak ettiğim diyarlara Sordu bana Zümrüd-ü Anka Nereye,ya da nerelere ? Dedim ki...

Ben ormanlarda,çayırlarda Yaşamaya çalışırım, dere kenarlarında Tavşanlarla yarışır,oynarım kuşlarla. Babam,Annem,iki de var kardeşim Orman perileri her akşam Kardeş türküleri söyler Rüzgar perileri her akşam Mutluluk esintisi üfler. O gün, akşam vakti Ne Orman Perisi Ne de Rüzgar perisi Gorünmediler. Önce Orman sustu Sonra kuşlar Sonra da tüm canlılar. Babam seslendi...

Aşk yüreğimin taa derinine öyle bir dokundu ki, Sarhoş olmuş gibiydim sanki, Ama nerden bilebilirdim birgün gideceğini, Unutmadım o günleri biliyor musun yıllar geçmiş olsa bile. Kalbim kabullenmek istemedi gidişini, İçtiğim hep hüznün acı kahvesiydi, Beklemek yoruyor aslında hiç gelmeyecek birisini, Yeni bir sayfa açamam seninle artık özür dilesen bile....

Bakan bir pişman bakmayan bin pişman!…              -Bu bir anı yazısıdır-    Rahmetli annem; tüketim çılgınlığı, para tuzakları ve aptalca harcamaları görünce hep bu hikâyeyi anlatırdı bize. Sanırım 1950’lı yıllar olsa gerek. Annemin bizzat yaşadığı dönemde geçmiş olabilir, büyüklerinin anlattığı bir şehir efsanesi de. Biz kaynağını araştırmakla vakit kaybetmeden, anlatımın özünden...

Düşünenin dostu yok, düşenin bu dünyadaÇöplüklerde mücevher arayıp da dururuzGayretler – idealler, esirdir cehaleteHayalle oyalanıp, yuvarlanıp dururuz/1Bekleyerek yorulduk, olduk bir tür hayaletTerazisi bozuksa, hukuk dengesiz aletBiz onu bu dünyada, aradık sorduk ammaDura dura küflendi, bayatladı adalet/2Dünya ciro edilmiş; yamyamlara, puştlara,Yağmurda susuz kaldık, sürgünüz yokuşlaraİyi niyet istismar, kötü niyet baş tacıDoğruluk...

Vicdan diyorum vicdan! İnsanlığın sınıfta kaldığı vicdan Hep var gibi görünüp, aslında yok olan Büyüklerin yüreklerinde hayat bulamayan Terazilerin ölçemediği, benlik davasında Narsist düşüncelerin kimliklerinde olmayan vicdan Ah be hayat! İnsanlık hep çocuk kalsaydı Çocuklar hep gülseydi Ne güzel olurdu! Sevdalar çicek açar, Semada uçan kuşlar, Ummanların derinliğindeki balıklar Doğanın...