Duydular.Tıkadılar kulaklarını.Oysa çığlık,avaz avazdı;yeri göğü inletenbir gök gürültüsüydü. Hani sağır sultan bile duyardı…Ama duymadılar,duymasın diye başkaları.Seslerini yükselttiler,boğdular yüreklerinin sesini.Bin bir bahane buldular,Susturuldu insanlık. Gördüler.Kapadılar gözlerini.Oysa ayan beyandı,güneşin ilk saatleri gibi,ayın dolunay hâli sanki.Ama kapattılar gözlerini,ışık girmesin diye.Hayal âlemine daldılar,türlü yalanlar anlattılar.Görünmez oldu insanlık Sıra gelmişti kalbe;acıya, kedere,tüm yaşananlara…Herkes anlardı aslında;ilk...