Ant İçtim Bil ki senden önce sararmış solmuş kurumaya yüz tutmuş çiçektim Gelişinle yeniden yeşerdim rengarenk muhteşem bir bahara erdim Sen de beni sevince kalmadı gamım tasam kederim bir tek derdim Her sabah bahçelerden çiçekler topladım geçeceğin yollara serdim Senin aşkınla her zaman her yerde göğsümü gururla onurla gerdim Sen sevgi olsaydın ben seni gönül bağıma inan ki ömürlük ekerdim Senin yanında olsaydım güz mevsiminde bile harika bahara ererdim Ben bir sevda rüzgarı olsaydım senin gönül dağında delice eserdim Estikçe derin sevgimle efsanevi aşkımla ayaklarını yerden keserdim Ömrümce seni sevmeye ant içtim yemin ettim kendime söz verdim Ölünceye dek senden seni sevmekten vazgeçersem eğer namerdim
Ne zaman aklıma gözlerin düşseBakarım semaya ağlar dururumHalimi yıldızlar biraz bölüşse Yoksa ben yaşamam çabuk ölürüm. Şarkılar söylerdi bülbüller güle Kokunu verdim ben rakseden yele Yeşildi bağbanım kolaymı dileCan suyum kesildi çabuk kururum Benim bu halime özge can ağlar Yapayalnız kaldım hanüman ağlar Bakmayın yüzüme içim kan ağlar Yerlere serildi...
KİTAPTIR EN İYİ ARKADAŞ İbrahim AYĞIRCI Yıllarca kitap okudum. Yıllarca açlığımı gidermek için kitap okudum. Yıllarca okudum ve okumak için yurt dışında bulundum. Yurt dışında bir genç olarak yapayalnız ve aç kalmak. Ruhen aç, bedenen aç olmak. Kedilerin bile bir evi ve bir sahibi varken ve de sahibinin evinde beslenirken,...
Gidişin hayli zaman oldu Haberin gelmez oldu Zamanla akan göz yaşım kurudu Ahu zarda derdinle hasta düştüm Bekler oldum gün batımında Böyle miydi sevgimiz Unutuldu mu yeminimiz Yüzün yansır gece mehtabındaHalim kalmadı bu diyardaSana hasret lik yüreğimde Adına yazdığım şiir hatırımda Gidişin bir hayli olduŞu yalan dünyadaMuradım sen din Senden...
Bir yıl daha geçip gitti yine, Beni üzen o eski hüzünlü sayfaları hatırlamak istemiyorum artık bu sene de, Belki güzel olur belki de dokunur hüzün yüreğimin taa derinine, Ama hiçbir farkı yok ki, aynı geliyor bana her şey biliyor musun yıllar geçse bile. Camdan dışarıya bakıyorum öyle buğulu gözlerle, İnsanlar...
Bedenimde deli rüzgârlarHer zerremde ayrı bir savaşBen ölüyorum babaBen ölüyorum yavaş yavaş Korkuyorum sessizlikten, yalnızlıktanDuygu yok, vefa yok can kandaşlıktanİçimde yine yangınlar, dağlar gibiBir umut ışığı beklerim, ta uzaktan Can bildiklerim bak ! neler ettiÇekip gittiler şimdi birer birerSen bilir misin ki bendeki hâliBu gidişler hep zoruma gider İçimde susmaz,...
Hani çoğu zaman insanların paylarına yorum olarak ve/veya kendim pay açarak “İnsan olmak çetin ve derin meseledir.” diyorum ya… İşte bir tanesini yazayım. Geceye bir not düşmüş olalım! İnsanları ne kadar duyuyor, hissediyor ve onlarla oluyorsan o kadar insansın! Ama bunun bir olmazsa olmazı var. Bunu başa kakmadan, o insan...