Yine Güneş Doğacak

Bahtiyar Hidayet – Ey dilenci kadın, Benim için dua okuma. Dualarının bir gücü olsaydı, Kendin dilenci olmazdın. Yapabiliyorsan bana beddua et. – Çünkü ben senden de beter durumdayım. Maaşım dört günde bitti. Kredi, cezalar, vergiler, düğünler, tedavi — hepsi bu. Şimdi benim Senin avucundaki kadar bile param yok. Talihsizlik bu...

Senki ruh-u revanım,Çeşm-i âhu ilâhım,Dildar oldu umudMünhasır her bir zerrene.  Naçizâne ruhun düşlerimde,Bir vâvelya bir melâl.Hey efulim, mehlikâm,Tanrıdan lütufum.  Elemkârâne bir şekildeMihman oldun gönlüme,Müptelâyım gözlerinin rengine,Bir visal bir umud. Yusufum, züleyhamGönlümün, aklımın padişahı,Canımın canı, rûhum, şûh-i şenimNamütenahi düşlerimin perestişi. Umut ÇETİNBAŞ

Fani hayatta yaşıyormuşum umutsuzca Meğer bu dünya bir aldanıştan ibaretmiş Gerçek hayatı bekledim sabırsızca Meğer ölüm, gerçek hayata açılan bir perdeymiş *** Toprak çağırdı beni sessizce Meğer son nefes vaktiymiş Ömür fark etmeden bitmiş Meğer ölüm, yeni bir başlangıçmış

19. asrın başlarına kadar aydının kaderi ya padişahın ya da kralın elindedir. Namık Kemaller, Tevfik Fikretler, M. Akifler, Nazımlar ve Kemal Tahirlerin başında ya hapishane kuşu konmuştur ya da sürgün… On dokuzuncu asrın sonunda Avrupa’da kralların nüfuzu; yazarların kolektif mücadeleleri sonucunda yavaş yavaş azalırsa da ülkemizde hala devam etmektedir. Halbuki...

ÖLÜMÜN KORKUSUGeldiğini istemeden de hissedersinİçinden bir şeyler koptu sanırsınHem de ne kopuş..Kızgın demirle dağlanmış gibi olursunKalbinin tiktakları da Dört naladırGözlerin,senden uzaklara kayarAğlar,vahlar,dudaklara gelirO dudaklar sa,kurumuş çöl gibi olur.Boncuk boncuk terler,hücuma geçerZaman,o terler içinde,tükeneceklerİşte o anlar da,Yusuf Yusuf başlarBak bakalım,onca mal,mülk,ne işe yararO hayalini kurduğunu Huriler var yaO an onları düşünemezsinSıraya...

https://www.youtube.com/watch?v=zUUXPeXHSeU