Bana diyorlar; Şiirlerin hep hasret, hep mutsuzluk…. Yokluk ne yaparsın..! Dün gidenleri ve kaybettiklerimi, Bu gün düşlerimde geri getiriyorum birer birer…. Şiir şiir sarılıyorum.
Gaipten bir şarkı ulaşır ,kulağına aheste aheste. Ney’le keman karışımı ,usulca ,hem de ustaca, Gök yüzü ,bem berrak süslü gök kuşağıyla, Melekler se dans ediyor bale karışımıyla.. Müzikle beraber bir hüzün dolar ,yüreğine Mazi ,dans eşliğinde ,sıra sıra dizilmekte.. Azrail ,kaçak yolcu kafasını uzatmakta Çekil be arkadaş ,nasıl olsa izleyeceğiz...
VURGU YUSUF GÖKBAKAN … Bütünüm sensin Yarım yamalak, seni soyutlayan Göbeği kesik hülyalar. Varlığına vurgu yapıyor yokluğun bu aralar… Sanı değil tanıdır diyor anka, Koşmaya ahd ettiğin bu kulvar. Yankı değil yakıdır nefesin. Bağra düşen bütün hançerlerin kını, Deryalar toplamı gözlerin. Her çarpım çarpım oluşum kalbe takı, Banıyorum o yüzden...
Şarkımda türkümde ruhumda sensin Hece hece yazdım seni kalbime Dünümde günümde anımda sensin Hece hece yazdım seni kalbime . Yüreğim seninle atar nazlı can Bakışların verir bana heyecan Düşlerim durmadan inanki her an Hece hece yazdım seni kalbime. Vurgunum delice vugunum sana Yüreğim haykırır sen anlasana Aşkından divane ben yana...
Biz üç fidandık,Tan vaktinde asıldık,Biz üç fidandık,Sessizce ayrıldık. Biz üç fidandık,Eşitlik, özgürlük istedik,Hayalde kaldı hepsi,Biz üç fidan nura erdik. Biz üç fidandık,Toprağımız kurudu,Umut yeşerttik kalplerde,Biz üç fidandık. Biz üç fidandık,Aydınlık istedik,Miras bıraktık adaleti,Biz üç fidan nura erdik. Biz üç fidandık,Efsane olduk,Öldüremezler artık, Biz üç fidandık. Biz üç fidandık,İnsan gibi yaşamak,Adalet...