Oturduk aşk otağının eşiği dergâhına

Sevdim ki ne sevdimUzaktan, bir kalp mesafesiKirpiklerim değdi değecekGül sürdüm göğsüne ey sevgili gül Nefes nefese dudağınaDurmak için dudağıYaprağı sen dalı benGül sürdüm göğsüne ey sevgili gül Rüzgârla gel, yağmurlaDokun yüzüme, kon ellerimeGizle nefesini ömrümeGül sürdüm göğsüne ey sevgili gül Gökkuşağı aramızdaAşkın mahyası, düş gözlerimeBir günah gibi işlensin yakanaGül sürdüm...

AŞK YAZARI MUSTAFA ÇİFCİ Eski lise yıllarında 1 Nisan’da sınıfları değiştirdiğimiz o unutulmaz öğrencilik yıllarımız… Sınıf girişlerindeki levhaları değiştirip öğretmenlerin yanlış sınıfa girişlerine neden olduğumuz o tatlı, o heyecanlı günlerimiz… Sevdalı olan kıza utanıp açılamayan arkadaşımıza kızın adıyla mektuplar yazdığım, hayalini üç ay boyunca süslemesine neden olduğum, sonunda yalanın ortaya...

Yıl bin dokuz yüz on dokuz gün Mayıs on beşi, Sergilendi Ege’ de işgalin en kalesi; Yılan gibi yaklaşan düşman gemileriyle Karartıldı İZMİR ‘ de bağımsızlık güneşi Tutsaklık utancının kan kusturan hançeri Yanardağ koru gibi yakıyordu ciğeri; Yiğit HASAN TAHSİN’ in sıktığı o ilk KURSUN, Muştuladı üç buçuk yıl sonraki...

Ben yazar olmak istedim. Yazar olarak edebiyatın bütün mevsimlerini yazdıklarıma koymak istedim. Bu öyle kolay olmadı. Edebiyatı öğrenmek ve öğrendiğimi yazılarımın arasına sokabilmek için bütün yazarları seferber etmiştim. Büyük yazarlar da yeni aklım ve yeni gözlerim oluşmuştu. Aklın akılla sefer birliğiydi. Beni aydınlatanlar, benim elimde başkaları için de esrarlı birer...

BUGÜN BİREKİM YAŞLILAR GÜNÜ YAŞLI BÜYÜKLERİMİZE SAĞLIKLI HUZURLU YAŞAM DİLİYORUM Yaşlılar Günü Sorulmuyor artık yaşlıya hatır Kolayı var huzur evine yatır İğneyi önce sen kendine batır Kutlu olsun bugün yaşlılar günü Çabuk geçti gençlik büküldü belin Acı tatlı günler damatlar gelin Beneklenmiş yüzün titriyor elin Kutlu olsun bugün yaşlılar günü...

Bazı ağustoslar bitmez bir türlü İstesen de istemesen de, Ama eylüller yirmi üçünden sonra… En darbeli haberi almışsındır yaşanmışlığında Kırk haramiden biri Bu kantoya girmemi istememiştir, Çalmıştır kavelyemi burnu en büyük olanı, Yazımı bir çöp kutusunda buruşuk bulmuştur bir diğeri Her ayın otuz üçünde … Ayaklarımda keten çorap, Ayaklarıma kazık...