EDEBİYAT

Gözlerim gözlerine müptela Tuncay Aytaç … Gözlerim gözlerine müptela Bir bakışınla yaktın ey yar Aşk denilen şey nasıl bir bela Bir teselli sun, gülsün yüzüm Beyaz tenin üzerinde benin Sürükleyip attı ummana selin Sen benim değil, bilirim elin Bilinmeyen bir dünyaya attın beni Şiir deryasına şöyle bir daldım Güzelliğinden feyz...

^^ Ali Rıza Navruz Özge halden, öze düşüş diye bir durum var mıdır sizce? Ben bilmiyor/bilmek istiyorum doğrusu. Çeşminüz nemnâk olursa, kırk kırlangıcın kırık kanatlarından sessiz çığlıklarla düşersin o yere herhalde… Gün görmeyi sadece güneşi görmek olarak algılamadığımız zaman, eli ayağı bağlı sevda sürgünü olmamak mümkün mü sizce? İşte bu...

“”” Ali Rıza Navruz Mutâdım hilâfına bu gün toptancı olmak geldi içimden şu Nisan ayı çıkmadan önce. Nisan ayının götürdüğü şairlerimizden şu an için aklıma gelenleri sıraladım aşağıda. Bunlar ve niceleri bizler için birer değerdir. Hatırlamak, hatırlatmak ve yeri geldiğinde gidenlere rahmet okutmak benim görevimdir. Tabii ki hepimizin olmalı. Allahtan...

İsteseydin kalbinde baharı yaşardın, Kış gününde bahçende çiçekler açardı, Sevgimle yüreğine imzamı atardım. Ömür bahçeni rengarenk boyardım, **** Sor bakalım değdimi ya Yazık oldu bunca emeklere Seninle.geçen zamana Değer verilmezmış Sevmeyi bilmeyene **** Sen beni hafife aldın Yaşarken kiymet.bilmedin, Ellerin.boş kalınca, Boynu bükük,kalbi kırık baka kaldın, **** Talih kuşu konmuştu...

Eskiden dostluklar vardı. Köylü köyünde, şehirli şehrinde dostuyla yaşardı. Herkesin hayatı dostuyla tek yaşamdı. Dünya daha bir küçüktü. İnsanların birkaç dostu olurdu ama dostlarıyla beraber hitap ve muhatap bir haldeydi. Ama bugünün sanal dünyasında bire bir sabit dostluklar kalmadı. Dostlarla beraber çocuklar da değişti. Çocuklarımız da artık bizi tanımıyor. Doğrularımızı...

=== Ali Rıza Navruz Bir sanatçı için en can sıkıcı durum nedir bilir misiniz? Her halde öldükten sonra “badem gözlü” olmaları. Ölmeden önce kör idiler demek istemiyorum yanlış anlaşılmasın konu. Yani bir sanatçının hayatta iken değer görmemesi, ürettiklerinin ise yeterince önemsenmemesidir. Böyle sanatçılar hayatta iken ne ekonomik açıdan rahat olurlar,...

– I – Yankımaları isminin süslüyor semasını İçinden geçtiğim şehirlerin. Razı olduğu besbelli gönderdiğim selamlardan Meşk üzre ,okkalı çırpınışları denizin. İstakoz çarşılarında bando, Bir partal tezgahın üstünde sımsıkı İki akrep sokulmuş soğuğun iliğine. Rehavet içinde putreller, hasret ıtrı Karanlığa sitem üzre istasyon… ve raylar Acı bir çığlık giyotin bıçağında, inim...

Sıkıntı verir insanlara, insanın doğasına yakışmayan her türlü söz ve aykırı davranışlar. Kim olursak olalım, mevkii ve makamımız ne olursa olsun; nihayeti insanız, düşünen karar verebilen sağlıklı bir insan. Aklı başında, onurlu ve saygın. Şartlar, bir şekilde özümüzde bulunan bazı vasıflarından ötürü bizi ön plana çıkartmış olabilir. Bu durumu, eldeki...

“Yolun Sonunda Kendimizi Bulmak: İçsel Dönüşüm ve Bilgelik” Yolun sonunun nereye çıkacağını bilemeyiz. Önemli olan yola devam edebilmektir. Her dönemeçte insan biraz daha yorulur. Yorgun adımların durağına ulaşır… Hayatın iniş çıkışları yoldaki izleri taşır. Asıl yolculuk sonsuzluğun ardında gizlidir! Yıldızlarla dolu gökyüzü, sonsuzluğa açılan bir kapı gibi parlıyordu. Yolun sonu,...

“Kibritsin! Elbette yanacaksın, bu senin en doğal hakkın. Hemen şimdi, hatta diğerlerinden de önce sen yanmalısın. Hadi, tut ki yandın. Zamansız, ansızın. Yandığın gibi tükeneceksin. Çünkü sen kibritsin… İstiyorsun ki bir an önce olsun bitsin. Peki ya hiç düşündün mü sen onlardan hangisisin? Sabahları keyif için yananlardan mı, karanlıkta kalınmışken...

H Ü S N Ü H Â L Ali Rıza Navruz “O yüzden; Selam olsun tuttuğu eli bir ömür bırakmayana, O elin demlediği çayda huzur bulana…” Rahmetli Edip Cansever bu günlerde yaşamış olsaydı, tuttuğu eli bir ömür bırakmayan ve o elin demlediği çayda huzur bulan birini bulabilir miydi acaba? Ben...