EDEBİYAT

Kırmıştır, hiç bir şey olmamış gibi dönüp arkasını gitmiştir.Lafını esirgememiştir, zehrini akıtıp gitmiştir.Görmezden gelmiştir, değersiz hissettirmiştir seni, çekip gitmiştir.Laf etmiştir, yediğine içtiğine oturuşuna gülüşüne, yolda yürüyüşüne.Eziyet etmiştir, fikirlerine, kimliğine, özverine.O olmadığın için ezmek istemiştir seni, istememiştir büyümeni,hazmedememistir onu geçmeni.Ama o artık yoktur, gitmiştir tüm sevapları günahlarıyla.Onlarca soruyla, sorunla, içinden çıkamayacağın...

Kim bilir ne kadar şanslı yürüdüğün toprak,Gördüğün insanlar, baktığın kuşlar,Ne kadar şanslı bulunduğun şehir, ev.İçtiğin su, yediğin yemek ne kadar şanslı.Yanında yürümek, kokunu almak,Seninle muhabbet ne kadar hoş,Sana bakmak ne kadar hoş,Hele ki sana âşık olmak ne kadar zor.Dokunduğuna dokunmak ne kadar hoş,Yürüdüğün yolda seninle yürümek ne kadar hoş,Gözlerimin seni...

       Sabahın erken saatlerinde gökyüzü, ufuk çizgisinde ince bir kızıllıkla boyanmıştı. Küçük bir kayık, dalgaların arasında ağır ağır süzülürken, sessizlik yalnızca küreklerin suya değmesiyle bozuluyordu. Kayığın başında, yılların yükünü sakallarında ve ellerinde taşıyan yaşlı bir balıkçı vardı. Yüzündeki her çizgi, denizle geçirilen günlerin ve gecelerin sessiz tanığıydı. Yanında oturan küçük...

Yedi numara gaz lambasının ışığında doğurmuş beni anam gecenin bir yarısı, ahır sekisinde. Üç gün, üç gece doğum sancıları çektim; uykuyu tüneği unuttum. Ben yine de şanslıyım, üç günün sonunda da olsa sağ salim doğum yaptım. Delalinden allah razı olsun onun ellerinin uzluğu ebeliğindeki ustalık olmamış olsa belki ben de...

Seni tanıyorum çocuk; Seni seviyorum fakat asla yüreğimde yer veremem Sen o eski zamanda bahçede mis gibi kokan çiçeklerdensin.  Ya ben…  Ya ben!  Bu bahçe de soluğunu kesen ısırgan otuyum.  Seni seviyorum çocuk; Ben sana hasret yaşarken, ben sana asık suratı vaad edemem.  Bir miskeetin toprağa değen kokusunu, gazoz kapağının ...

Onuru erdemiyle, kâinat mirasıdırVicdan, mantık, akılla; canlıların hasıdırHer şeyin ölçüsü o, her hatanın başıdır..Özü sözü uyumsuz, eylemiyse dengesiz..Sorup kafa yormadan, “o da insan” dediniz -1- Yalan söylerken pişkin, anlaşılınca şaşkın Dürüstlüğü  boşayan, acaba neye düşkün? Adalete pranga, vurana yok mu kuşkun? ..Kızarmadı, solmadı betiniz ve bendiniz ..Hiç mi hiç utanmadan,...

Budizm felsefesinde ‘Nirvana’ya varmak’ dünyevi tüm isteklerden arınmayı öğretir. Bana göre, insanoğlu yaşamı deneyimlerken bu anlamda arınmayı seçmesi durumunda yaşayan bir ölüden farksız olacaktır. Çünkü dünyevi olan her şey bizimle ilgilidir ve öyle de olmalıdır. Buda’dan etkilenen Schopenhauer’da  “İnsanın tatmin olmamasının, bir türlü mutlu hissedememesinin nedeninin, yaşamın bizzat kendisinde bu...

Hayat bazen insanın önüne iki pencere açar. Biri geçmişe, kaybolmuş seslere, eski şehirlerin taş kokusuna; diğeri zamana, hastane koridorlarının sessizliğine, monitörlerin tek düze ışığına. Son günlerde ben tam o iki pencerenin arasında oturdum, hem ruhumla hem bedenimle. Bir yanım eski defterlerin sayfalarına dokunuyor, Göktürk harflerini çözmeye çalışıyor, geçmişin hafif rüzgarını...

Erkek-kadın duygusal ilişkilerde ve dostluklarda manevi anlamda karşılıksız, beklentisiz sevebilir miyiz? Beklenti halinde olmak koşullu sevmek midir? Evet veya hayır. Herkese göre değişir. Aşkta beklenti olmaz diye düşünenleri duyar gibiyim. Bana göre, ikili erkek kadın ilişkilerinde aksine daha da belirgin manevi beklentiler ve emek söz konusu olabilir. Bu gayet doğaldır...

ŞEHİTLİK– Bu kelimenin içinde hem onur, hem acı, hem de sınırsız bir anlam gizlidir.ŞEHİTLİK– bir insanın en derin sevgisinin ve sorumluluğunun adı, bir milletin geleceğine yaptığı en değerli yatırımdır.ŞEHİTLİK– yalnız bir fedakârlık değil, insanın kalbinde taşıdığı en derin sevgi ve sorumluluktur.ŞEHİTLİK-bir milletin yaşama ve var olma hakkının en güçlü ifadesidir.ŞEHİT...

Sokağın başındaki ulu dut ağacı, yazın kızıl karışımı mor yemişleri olgunlaştıkça ağırlaşır, geniş, yemyeşil yapraklı dalları kaldırıma serin, hareketli bir gölge halısı dökerdi. Mahallenin cıvıl cıvıl çocukları, o gölgenin altında renkli cam misketleri dizer, çıtırtılı iplerle atlar, cevizden topaçları çevirir; okuldan dönenler kitaplarını buz gibi taşlara dizlerine koyup ödev yetiştirirdi....