EDEBİYAT

Sokak lambası altında Sırtını,yıkık duvara dayamış Oturmuş bu adama,iyi bak. Elleri dizinin üstünde Başı,ellerinin içinde Gitme.Dur.Yaklaş.. Çömel yanına sende Kaldır başını bak,yüzüne Gözlerinde ki çaresizliğine İşte,tanıdık geldi değil mi ? Kirpiklerine hapsolmuş, Yaşlarına bak. Söyle akıtsın yaşlarını,yanağına Bırakma,akıtsın yaşları,yüreğine Yürekte ,ruh daralır Yürekte ruh ,boğulur Sonra,bırakır gider. İşte o Zaman...

Her ömrün bir hazanı vardır. Güneş yanığı, küf kokan yapraklar; yaşamın yokuşlu yollarında nefessiz kalanların yüreğine çöreklenir. Üstelik bu yüreğin ayakları, ayazda kalmıştır. Üstlerine örtecek merhametli bir yürek eli beklerler kapı aralığında. Oysaki sevgiyle bakan bir çift göz, yorgandır ayakları ayazda kalmış ihtiyar yüreklere. Bu boynu bükük yüreklere işte huzur...

Umudu bekliyorlar,birer birerUfak ayaklar,büyük ayaklarSerçe kanatlarında yürekler.Umudu bekliyorlar…Gelecek umutları….Gidecek umutları….Dünden gelecek umutlarıYarına gidecek umutları.Acabalar sarmalındaDüşünüyorlar…Acabalar..Acabalar..Zaman yaklaştıkçaÜrkek serçe kanatlarıKırlangıç kanatlarına Dönüşüyorlar .Ahhh…Bir de gelmeyenBekleyenleri kahredenGözlerden,yüreğe yolcu olanYaşlar……Diz bağları çözülüyorUfak ayaklar…Büyük ayaklar…Artık,adım atamıyorlar.Umutlar…Gün doğumu gibiAçılmamış Gül koncasıÇöldeki vaha gibiUmuda gideceklerGüvercin kanadında düş kuruyorlar.Acabalar, onlar için gerideSadece…Umuda gitmek var..Önlerinde…Gözlerinde UmutYüzlerinde tebessümOysa,gelemeyen umutlarGözlerinin göremediğiÖnlerindeSessizce...

Yusuf Ziya Yörükan’ın kaleminden çıkan Şamanizm adlı eserden dimağda kalanlar… Şamanizm konusunda araştırmacıların üç farklı görüşü vardır. Bunlardan ilki, Şamanizmi bir din olarak kabul eder ve bunu iptidai (ilkel) toplumların egemen olduğu dönemlerde geçerli olduğu bir din olarak kabul ederler ve hatta Türklerin Gök tanrı inancını buna örnek olarak görenler...

Bendim gecelerin uykusuzluğuna direnenKaldırım taşları oldu yastığımSeni görmek için katlandım ayazlaraPencerenin önündeki karartı bendimGaipten duyduğun seslerKabul edemediğin sevgiliBendim beynine giren benHiç farkında olmadın mı Seni bekledim sokak başlarındaBir umutla dolandım caddeleriDoğrusu kıskandım sevgilileriKenet kenetti elleriIşıl ışıldı gözleriDopdoluydu yürekleriSen kıskanmadın mı Kıskanarak onlara baktığım bir andaSeni gördüm birden bire karşımdaEzildi yüreğim...

İSTANBUL’UN BİN YILLIK TEKFUR SARAYININ MÜZE HALİNİ İLK T. GEZGİNLER KULÜBÜ GEZDİ. 19 Tem. 2019. Fetih öncesinde Bizans krallarının oturduğu Tekfur Sarayı büyük emek ve masraflarla artık müze. Prof. Orhan Kural başkanlığındaki TGK grubu, Osmanlı zamanında çini ve cam atölyeleri de olarak kullanılan kompleksi gezdi bugün… Edirnekapı’daki sarayda üretilen çinileri...

Sen elveda dedin ya bir kereBen gitme kal diyemedim yaYüreğime hasret ektimDertlerime sünger çektim.Gırtlakta hıçkırıklarlaSessiz, ağlamayı seçtim.Aktı gözyaşım her yerePişmanlık duydum bin kere Sen elveda dedin ya banaBenim elvedamsa yedi cihanaElveda artık her şeyeElveda zevke, neşeyeElveda zaman sayan saateElveda sefaya saltanataElveda hayataNeyime yarar yer küre Gülmekten ırakEğlenceden ırakGündüzden geceden ırakİdam...

Dinle beni Deme sustaSevmek kolay değil Ustaiçim yanar kalbim hastaSevmek kolay değil Usta Özlem dolu sabahım ODilimden düşmez ahım OSevabım O günahım OSevmek kolay değil Usta Güldü mü mutlu olurumBakışında kaybolurumÖl dese O an ölürümSevmek kolay değil Usta Düşünürüm gece gündüzHer baharım olsada güzFelek vurmuş gel sende üzSevmek kolay değil...

Ben gittim eğer ki sende gidersen Beni beklettiğin yere bir göz atMaziyi anar da ah keşke dersenBeni beklettiğin yere bir göz at Kar yağıp kapamış bütün izleriHatırla gidince dolan gözleriOraya gömmüştüm bütün gizleriBeni beklettiğin yere bir göz at Tam karşıda az mı gözledim camıDile gelip dese …… damıYa beni bulursun...

Alıştık artık, köleliğe ve ümitsizliğe. Minarelerimizde ezan okunuyor. Camilerimizde ibadet ediliyor. Dualarla ibadeti yaşayanların hayatlarında bir değişiklik yok. Her şey eskisi gibi heyecansız ve soğuktur. Soğuk hayat; bütün çarpık hisleriyle donuktur. Donuk hislerle yabancının her telkinine kulaklarını açmışken, heykel daha çok taşlaşıyor. Mezar taşı gibi, sokaktaki heykel gibi. Endişe içindeyiz...

(Tarih: 2022-07-18) Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte yataktan fırladım. Oysa genellikle uyumayı çok seven ben nasıl olduysa oldu çok erken kalktım. Heyecandan yerimde duramıyordum. Kaç gündür bir heyecan bir telaş ne yapsam ne etsem de lavanta bahçesine bir yolunu bulup da gitsem diye düşünüyordum. En sonunda tek başıma gitsem tadı çıkmaz...