Etiket: şiir

Açelya Karaçomak Kapının altından vuran ışık mı beni uyandıran, Kapının altından vuran ışık mıydı beni rahatlatan? Sen bana nerden baktın, Ben seni nerden gördüm? Kaç kapı kapattım, Kaç kapıyı kilitledin? Kuralsız cümlelerim mi beni sana hapseden? Her cümlede devriliyorum evet, Her kelimede düşüyorum. Ruhumun kanyonundayım. Karanlık; İniyor muydum, düşüyor muydum?...

 Ali Erdin Eskiden bir vakit edep vardı ya,  Haya perdesini yırtıp kaybettik.  Hayal uğruna gördüğümüz rüya,  Saygı teknesinde  batıp kaybettik. * Büyüğe hürmetle bakardı gözler,  Yürekten gelirdi o tatlı sözler.            Gönül de o eski günleri özler,  Vefa ateşini yakıp kaybettik. * Komşu aç yatarken bizler...

                                Her bir adım kalbimin, attığı yönde gider. Gönül gözün var senin, gör dediler vesselam Adım ardımda kaldı, sıfatım önde gider, Tababet lisanında, kör dediler vesselam. *** Veysel misali aşka, inandım divan durdum. Gözlerimin dili yok, susarak görüyorum. Ruhumun derununa, bir darağacı kurdum; İçimdeki yeisi, asarak görüyorum. *** Acıyan...

Gelip geçti kanlı hazan,Vardı biaman bir düşman;Acımasızca bıraktı eskimiş sayfalara,Meçhul bir hikâyenin gölgesini. Soluk mürekkeple,Kırık bir kalemle;Dökülmez ellerimden gönül yarası,Alır beni bir dert karası. Gözlerde kurumuş bir deniz,Kıyıya vuramamış düşler;Gayri ağlayamam sensizliğe,Tükendi yıllarım çaresizce. Sevdada yanıp kavrulurkenÜşür yüreğim.İsmini zikredemem, susar dilim;Kanatır yaramı her bir hecesi. Yalnızlık çalar saatlerimde,Hüsranla kalkarım sessiz...

Fani hayatta yaşıyormuşum umutsuzca Meğer bu dünya bir aldanıştan ibaretmiş Gerçek hayatı bekledim sabırsızca Meğer ölüm, gerçek hayata açılan bir perdeymiş *** Toprak çağırdı beni sessizce Meğer son nefes vaktiymiş Ömür fark etmeden bitmiş Meğer ölüm, yeni bir başlangıçmış

Anlamı yok, bugün de geçiyor geçen her gün gibi, Sürüklenir her şey, dem be dem zaman denen girdaba, Yok mudur bu azabın sonu, bu düşüşün bir dibi, Daha ne kadar tahammül hayat denen ızdıraba? *** Ölüm, ki bekler menzilde zamanın bu son serhaddi, Kayboldu yıllar harcandıkça dünya denen seraba, Seni...

Uyu uyu yat uyusunlarBen babamın o benim beşiğimi sallarMutlu mesut güneşlenirken geçmişteAlkışlar bizi eyyamcılar *** Vatan batmış, boşverEkonomi yerlerde, bana neSen romatizmadan haber verGelmese o geberisice kışlar *** Sosyal medya, boş sohbet, entel tartışmalarBiz hergün vatanı kurtarıyoruz meşgulüzYandaki kapıya gitsin açlarBaşka yerde ölsün çocuklar. *** Bu aptallık oldukça bizdeDaha çok...

Türk’ün yüreği gibi sev beni Kalbi umutla çarpan Dur durak bilmeden koşan Koştukça umut saçan, Türk’ün yüreği gibi sev beni *** Sesim bazen çatlar Çünkü içimde Söylenmemiş destanlar var. Bundandır çözülmeyen dil bağım. Türk’ün yüreği gibi sev beni *** O yeter bana Beni süsleme kelimelerle Bayrak as rüzgârıma sadece Dalgalansın...

Gel desem gelir misin be sevgili;Yokluğuna yazıyorum bak bu satırlarıBiraz gözlerim yaşlı, sesim ağlamaklıYokluğunda kalbim sızılıGel desem gelir misin be sevgili Her harfinde seni andımHer satırında sana ağladımBen hep sana yandımGel desem gelir misin be sevgili Geceyi sabah ettimKendimi talan ettimSeni ararken bu şehri tavaf ettimGel desem gelir misin be...

Meğerki yükmüş sendeki değerim, Zannıımca büyükmüş kalbinde yerim. Her beşeri darbeye Rahman, Rahim; Payidar değiliz, sonumuz vahim. *** Herkes tanışana kadar melekti, Aniden düşman gibi kılıç çekti. Dert, kendine ortağı bizi seçti; Payidar değiliz, sonumuz vahim. *** İnsan istiyor berrak gibi kader, Hayattır bu, bilmem Mevla’mız ne der? Kıymet bilemeyen...

Müsaadenle bugünlük gideceğim yarınlara, Geçen umudun doğurduğu ay bir günlüğüne misafir olmuştu evrene, Renkli şekerlerle bezemiş bir taş duvar isyan yüklü tarihe başkaldırmıştı, Zaman ahşap bir merdivende dikilmiş bir bakış direk gibi çakıldı gözlerime, Ahh sevgili nedensiz asılı kalsaydım yüreğinde, Bin kez umutlar intihar etti şıkırtılı teninde, Huzur sokağının omuz...