Depresif Gemici

Yaren Niran Tatar

Çaresizlik kıyıya vurdu,
Tüm gemileri güverteye çekin.

Tersaneler doldu taştı;
Elimizde kalan iki balıkçı teknesi:
Birine umutlarımı,
Diğerine inançlarımı
Yükleyin tekneleri… Geri çekilin.

Sırılsıklam ıslandım lodosta,
Günaha bulandım tepeden tırnağa,
Tanrıdan diledim bu gece,
Seni ve sende kalan beni.

Geriye dönmem dediklerimi,
Hatırlamaya çalışırken buldum kendimi,
Elimde eskimiş, garip bir eskiz kaldı.
Kaybettim eve dönüş yolunu,
Oysaki mıh gibi aklımdaydı.

Tuz kokusu burnumu yaktı,
Bakma dönmem dediğime,
Aldanma ağlamıyor oluşuma.
Arıyorum, bulamıyorum bizi.

Dalga duruldu, su sessiz,
Hayal kırıklığı vurdu kıyıya.

Gönderin tekneleri,
Kendimi arayacağım.
Gönderin tekneleri,
Kendimi boğacağım.

Tersanede çürüyen gemilerim,
Maaşlarını ödemediğim güverte.
Hepsi yakınıyor benden desene.

Ne kaldı geriye?
İki balıkçı teknesi.
Öyleyse yükleyin tekneleri!
Karadeniz’e gömeceğim kendimi.