Beyaz Güller

Lir İda IÇınar yaprağı tozlarının altın diyeSedefli takı sandıklarındaSaklandığı zamanlardıEn değerli takısı kadınlarınÖzünden koku yapıp sıkındıklarıÇınar ağacı yapraklarıydıGörünüş değildi onları değerli yapanÜzerindeki yaşam izleriydiAlaca belece bir yaprağınZorlu bir kış geçirdiği söylenirdiVe böylece kışı çetin geçen kadınlarYaprakla özdeşleşirdiBir takıdan öte ruhları olurdu yapraklarKökleriyle toprağın derinliklerindenEn bilge hikayeleri dinleyenAğacın yapraklarını takarakEn değerli...

                                                                     Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle ya da susarak. Yusuf Atılgan Önümde bembeyaz el değmemiş, ayak basılmamış kar beyazı bir tuval. Cesaretimi topladım karşısına geçtim, Donkişot’ vari bir hareketle elimde cins cins inceli kalınlı köşeli yuvarlak fırçalarla düşünüyorum, ne atarsam değişir bu beyazlıklar diye. Bu aralar felsefeyle...

Buğra Kavukçuoğlu Düşünce; pasaport sormadan sınır geçen bir kuştu bir zamanKanatlarına damga vuruldu: izinli uçuşlar harici yasakGök kime aittir? Rüzgârın nüfusu var mıdır?Sorular, sorgular, insanın doğuşuyla yaşıttıİfade; meydanda satılan simit gibiydi önce, herkesindiSonra fiyatı yükseldi, satın almak yetmediKimlik gösterdin, sicilin konuştu, korkun imzaladı fişiniArtık simitçilerin hepsi sivil polisti Otorite; beton...

Özge Nur Botan Gerçek ile masalın birbirine değdiği o ince çizgi, Latife Tekin’in dilinde genişliyor şimdi:Yoksunluk büyüye, keder anıya, sıradan hayat başka bir dünyanın kapısına dönüşüyor. Hemyaralı hem ısrarcı, tıpkı her şeye rağmen filizlenen bir yabani ot gibi bir hayat. Sanki köykıyısında unutulmuş bir kuyunun başında duruyor, suyun dibinden gelen...

Neden kapkara zindan bomboş buralar Yoksa bahtı mı kaplamış yaralar  Atma olmadık yere şimdi naralar  Sil gitsin kafandan herşeyi bakma onlara  *** Sahte gülümseme ve sözde içtenlik  Hani nerede şimdilerde benlik  Ondan da vazgeçtim yok sadelik Sil gitsin kafandan herşeyi bakma onlara  *** Kanunun telllerine dokun sen birazdan  Efkar dağıtır...

Seni gördüğüm ilk anda bile, İnanılmaz bir acı hissettim kalbimde. Seni gördüğüm günden beri baharım Hiç bitmedi, çiçeklerim hiç solmadı. Hep öyle kalacak sanırdım, Sen bana hep bahar olacaksın sanırdım. Şu kalp nereden bilsin, Sensizliğin ölümlerden beter olduğunu? Nereden bilsin ölümden acı ihaneti? Nereden bilsin? Söyle bana, nereden bilsin? Bu...