ÖPMEK İSTERİM 

EYVAH Kİ EYVAH Başında esen o kavak yelleri Tipiye dönerse eyvah ki eyvah Sönmüştür sandığın sevda külleri Tutuşup yanarsa eyvah ki eyvah Gelmişse sevmenin vakti sırası Toz pembe görülür akı karası Çoktan kabuk tutmuş gönül yarası Açılıp kanarsa eyvah ki eyvah Aşk meleği takip edip güderek Oklarını saplayıp da giderek...

‘EL HÜKMÜ LİMEN GALEBE’ Ali Rıza Navruz … Sonuçta yüreğim karar verecek buna! Fakat bu; sana son serzenişim olacak gibi… Daha doğrusunu ve daha açığını söylemek gerekiyorsa, artık ne yağmurun yağmur olması umurumda, ne de senin olmaman. Hatta; ‘’Böyle mi sona erecekti; Böyle parça parça mı olacaktık? Bu kadar yalan...

***8 Mart Dünya Kadın Hakları Haftası münasebetiyle, “Kadın Hakları” savunucularından Cumhuriyet Gazetesi Yazarı Sayın Mine Kırıkkanat’ın “Atatürk” konulu bir yazısı nedeniyle yıllar önce yazdığım şiirimi ilgilerinize sunuyorum; maalesef yazarın iki gündür aradığım şiire ilham veren yazısını arşivimde bulamadım, gazeteci arkadaşlarımızdan zahmet edip yazıyı bularak bana ulaştıran olursa çok memnun olurum....

Vefasızdır aynalar, Yılların izini yüzüne çarpar, Gençliğin hali ruhuna yansır, Aldırma yaşına yaşa paşa,paşa. **** Hayat akıp giderken, Senden çok şey alıp götürsede, Geçen günleri geri vermesede Elinde kalanla yetinmeli,sevmelisin. **** Yaşadınmı,yaşamadımmı diyemezsin, Sen kaderi değiştiremezsin, Gidenleri geri getiremezsin, Kalan ömrünün kiymetini bilmelisin. **** Biliyorsun herşey gelip geçici Anlıyorsun vefasızlara...

ÖZDEMİR’CE Ali Rıza Navruz ^^ Gönül kafesimde nâif bir ağrı! Öz/demir de olsa erir bu közde. Salınır yamaçtan ince bir çağrı, Ne yazık ki kalır kasemler sözde. Bu yerin evinde barkında mıyım? Bilmem ki feleğin çarkında mıyım? Tebâh oldum o nâzenin nazından, İnce eleklerden ellendim ey yâr! Bir nevâ teliyken...

Bizler, çocukluğunu doya doya yaşayan, sokaklarda top oynayan, mahalle kültürünü soluyan, komşuluk ilişkilerinin sıcaklığını hisseden bir neslin son halkalarıyız. O günlerde, teknoloji bugünkü kadar yaygın değildi, fakat hayatımızda eksik olan bu teknolojiye rağmen daha zengin ve dolu dolu bir yaşantımız vardı. Güneşin ilk ışıklarıyla sokaklara dökülür, akşam ezanıyla evlere geri...