ALPARSLAN – 4 Alparslan Kunduz … Eğer sende ekmek yapmak istersen İşte ocak işte tandır Alparslan Hakkın çorbasını kapmak istersen Kimseler görmeden bandır Alparslan Fikirler kalmamış akıllar kayıp Oldu mu verdiğin ikrardan cayıp İnsanı insandan ayırmak ayıp Herkes insan herkes candır Alparslan Unutmam çakalın yattığı ini Ne gerek var bırak...
Mısraların uzantısında bir kitap… “ŞİİRDİR PINARDAN ÇAĞLAYIP AKAN III”” (Yücel Ipek- D: 1940) Ali Rıza Navruz Bir pembe ufkun esrarlı havasında gelip oturdum bu çağlayanın başına… Bu birikim hangi seyr-ü seferin sonucudur? Merakım buydu… Zamanı; mâzi- hâl ve istikbal parçalarına bölmek bir şair için zor mesele… Geçmişten bir şeyler katmadan...
Hayat ne kadar çok garip,İnsan bir tuhaf,bir tuhaf.Olmuyor aklına sahip,İnsan bir tuhaf,bir tuhaf. Hislerine aldanıyor,Kendini adam sanıyor,Hayal kurup inanıyor,İnsan bir tuhaf,bir tuhaf. Gerçeklerden kaçar ödlek,İstemez asla yüzleşmek,Kemik görse olur köpek,İnsan bir tuhaf,bir tuhaf, Kimisi var haktan yana,Kimisi var b…ktan yana,Kimiside çoktan yana,İnsan bir tuhaf,bir tuhaf. Ezilir ezildim demez,Zalim sever,zulmü görmez,Mazlumlara...
TANITIM Bir kadın düşün… Küçük bir köyde ailesi ve nişanlısıyla huzurlu bir hayat yaşarken, karanlık bir gecede tüm geleceği elinden alınan, hayalleri yıkılan paramparça bir kadın. Bir kadın düşün… Doğup büyüdüğü yerde dedikodu ve baskılara maruz kalıp nişanlısı tarafından terk edilen, suçsuz bir kadın. O kadının tek suçu, yardıma ihtiyacı...
Zeynep bugün büroya ilk defa gülümseyerek girdi. Meraklandım. “Hayırdır Zeynep, bu ne mutluluk böyle?” diye sordum. Önce etrafına bakındı, sonra da kapıyı kapatıp fısıldayarak “Tamer abi bu sabah çok garip bir şey oldu. Annemle babamı mutfakta öpüşürlerken gördüm.” dedi. “BABAM ANNEMİ ÖPTÜ” Yaklaşık bir yıldır tanıyorum. Çok çekingen, kendine ve...
Umut olur uzanırdın adın düştükçe dilime Birlikten söz ederdin hep dokunduğumda eline Kader kıvanç ve tasada benim en zor günlerime Hep teselli olacaktın verdiğin söze ne oldu Kapalıydı gönül kapım açtın içeriye daldın Ben kovmadım sen çıkmadın yerleşip orada kaldın Ben Yusuf um dediğimde, kendini Züheyla sandın Hep benimle kalacaktın...