YULARSIZ EŞEK

“Mavi Dünya Sitesi” yazıyor tabelasında. Kulağa oldukça hoş gelen bir isim. Ruhu okşayan ve derin hülyalara yelken açan bir çağrışım ifadesi uyandırıyor insanın hayal dünyasında. ”Mavi Dünya Sitesi” -Güzelmiş ismi, hoşuma gitti. Site içerisinde münasip bir alana park edildi arabamız. Sitenin genel görünümü, iki sokak üzerine kurulmuş üç sıra yapıdan...

…Çek yorganı başınaSakın uyanma gülümAcı duyma boşunUykuda gelsin ölüm*****Siyasetçi vatandaşın kopyasıİkisi de aynı yerde duruyor..Ne ülküsü kaldı ne ütopyasıBir nalına bir mıhına vuruyor..*****İster asıl olsun isterse vekilPek de farketmiyor çoğulla tekilHep aynı terane hep aynı şekilHerkes üstümüze oyun kuruyor..*****Halkın gönlü şunda mıdır, bunda mı?Azınlığa düşmüş.. umurunda mı?Son Türk Devletinin yıkılır...

Yıl bin dokuz yüz on dokuz gün Mayıs on beşi, Sergilendi Ege’ de işgalin en kalesi; Yılan gibi yaklaşan düşman gemileriyle Karartıldı İZMİR ‘ de bağımsızlık güneşi Tutsaklık utancının kan kusturan hançeri Yanardağ koru gibi yakıyordu ciğeri; Yiğit HASAN TAHSİN’ in sıktığı o ilk KURSUN, Muştuladı üç buçuk yıl sonraki...

İçim sızıyor, bir damla göz yaşı ile, Bir umut ışığı ile, bir duygu ile, Bir canla, bir ufku ile, İçim sızıyor içim sızıyor. *** Yüreğim yaralı, kalbim yorgun Göz yaşlarım umutsuz Ağlayan gözlerle sızıyor her bir yanım Öyle sızıyor ki, can bile dayanmıyor. *** Canlar ağladıkça, ben bir toprak misali,...

       Anadolu’da Mayıs ayıydı. Rüzgar, Gümüşçay köyünün dar sokaklarında usulca gezinirken, toprak yolları serinleten bir sabah serinliği vardı. Fakat o sabahın sessizliği alışıldık değildi. Sessizlik, korkudan değildi artık; beklentiden, büyük bir doğumun eşiğinde olmanın verdiği içe dönük bir heyecandandı. Henüz on dört yaşındaki Ali, köyün yukarısındaki kayanın üzerine oturmuş, uzaklara,...

Katlanamıyorum.. Bu gönül ağlıyor şehrin tam ortasında Gök yüzünün vaat ettiği en ayazında Gece en hareretle yüreğime vururken Aşkın kollarında can çekişiyorum Özlüyorum… Nefes diye seni soluyorum Kaskatı gönlüme sığınıyorum Duygularıma oksijen gitmezken Aşkın kollarında can çekişiyorum Dayanıyorum… Buz tutan kirpiklerime aldırmadan Üzerime düşen kar tanelerini kovuyorum Senin varlığınla üşürken…...