SIRTIMIZDA TAŞIDIK

Hani çoğu zaman insanların paylarına yorum olarak ve/veya kendim pay açarak “İnsan olmak çetin ve derin meseledir.” diyorum ya… İşte bir tanesini yazayım. Geceye bir not düşmüş olalım! İnsanları ne kadar duyuyor, hissediyor ve onlarla oluyorsan o kadar insansın! Ama bunun bir olmazsa olmazı var. Bunu başa kakmadan, o insan...

“Türkçem benim ses bayrağımdır”diyordu. Vefatının 16. Yılında unutmadım Fazıl Hüsnü Dağlarca ustayı, unutturmam (1914- 15 Ekim 2008) ^^^^^^^^^^^^^ Ali Rıza Navruz Değnekten atının sırtında göllerdeki kamışlarla birlikte büyüyen 1914 İstanbul doğumlu Fazıl Hüsnü Dağlarca, kötü ruhlu türlü boyalar içerisinde uyuyorken uzak kuşakların acısına halay çeker her uyanışında… Kocaman bombalara inanmamak...

Güllere hediye bıraktım,, O tatlı TEBESSÜMLERİ.. Artık gelecek sanma,,! Maziye gömdüm o tatlı günleri.. Artık gülecek sanma,,! Güllere hediye bıraktım O tatlı tebessümleri.. Yok bir hoş seda Şu alemi cihanda gönlümüzü,, Uğruna köle ettiğimiz Ve kalbi kanatan yârdan.. Bahar gibi geldi gönül sarayıma Fırtına oldu ecel gibi vurdu,, Kül bastık...

İYİ GÜNDE İNSANA DOST ÇOK OLUR – Yusuf Değirmenci Kurumuş dallardan meyve beklenmezSorumsuz insana görev yüklenmez Acıyı çekmeyen bilmez çileyiİzansızlar fark edemez belayı Şuursuza nasihatte kar etmezSöz verse de asla sözünü tutmaz Yasakları aşmak ister zor ileÖmrü geçer kavga ile, hır ile Sevgi bahçesini ateşe verirAydınlık günü, geceye çevirir İki...

Hey be dünya! Bana dert misin, yük müsün Ben seni sevmiştim, sen bana küs müsün Çaresiz dertleri , kederleri bana yükledin ya Şimdi benim gibi senin de boynun bükülsün Gözümü açtım , sana kandım, aldandım Ben senin zevk sefa yolunamı yollandım Hey be dünya! Bana dert misin, yük müsün Şimdi...

Kırk yıl gezdim orman dag taş demedimSır derler olmamış gören yüzünüAkar gözlerimden çıg yaş demedimZor derler kalmamış süren izini Çukurova sende benim muradımHayal mi rüya mı saçın taradımBir teli düştü de oldu sıradımSor derler bilmemiş yürek sızını Gece indim dudeninde çayınaSazım astım kenarında kayınaGüldüm can melegin oku yayınaYor derler bölmemiş...