ÖPMEK İSTERİM 

Ne zaman bir fırtına kopsa Dalgalanır deniz hırçınlaşır Aşk denizinde boğulur sevda Gülmez sensiz virane gönül Ne acılara rağmen Hayata  tutunur beden  Sevgiyi dinleyen Aşk  Yüzü gülmez gözyaşı dökenler Ya sessizliğe  bürünür benliği Ya da uzak diyarlara  göçer Kuş misali akıp giden ömür de .  Yalnız Adam MERT CAN

Acısıyla tatlısıylaBir yıl daha geldi geçtiNeşesiyle çilesiyleBir yıl daha geldi geçti.Kah ağladık kahi güldükDerin hülyalara daldıkİçten içe yara aldıkBir yıl daha geldi geçti.Bir bir doldu geçti günlerMazi oldu bakın dünlerUnulmaz bazı anlarBir yıl daha geldi geçti.Bazen aşk için çağladıkBazen hüzünden ağladıkBazen yarayı bağladıkBir yıl daha geldi geçti.Hayat bu ömür tükendiYaşamadan...

                                                                                                                                 Halide Halid                                                                                                                         Araştırmacı Yazar “Sonsuzluğa kanat açanlar”serisinde:                                            Azerbaycan’ın sınırları ve gökyüzü her zaman vatanseverlik ruhuyla süslenmiştir. 30 Kasım 2021 tarihinde, her zaman olduğu gibi, vatanın gökyüzü ömürlerini ona adayan pilotlara kucak açarak onları bir sonraki görevlerine uğurlayacaktı. Tatbikata hazırlanıyorlardı. Az sonra, masmavi gökyüzü onları yeniden kucaklayacak, vatanın...

HASRET 92 Rasim Kavlak … Arslan’ın aklına Halime geldi aradı meşgûldü, tekrar aradı yine meşgûldü. Telefonu kapattı Arslan, telefonu caldı. Arayan Halime’ydi ikisi aynı anda birbirlerini aradığından dolayı hat meşgûle düşüyordu. Arslan; – Alo efendim canım buyur, nasılsın iyimisin depremde yıkılan yerler yaralanan, ölen insanlar var mı orada, dedi. Halime;...

YAĞMUR YAĞIYOR VE SEN YOKSUN /İki Gönül Arası…/ Ali Rıza Navruz … “Canıma bir merhaba sundu ezelde çeşm-i yâr, Şöyle mest oldum ki; gayrin merhabasın bilmedim!..” “Koynuma, Başakları yıkayan yağmurunla yağ” dedin ya; işte hep bu yüzden yağmurun oldum bulutlardan çıkıp koynuna düşme umutlu… Hep, bir tutam navruz gülüşünle çıkıp...

Hep düşündüm. Bir elimde kalem, ötekinde müsvedde parçası bir kağıtla… Kağıda çizilen acıların en büyüğünde ben var idim. Var olan acılar kalemin çizdiği mazi idi. Yine de tek desteğim mazimin acılarından doğacak ümitler olacak… Bu adam bu ümitleriyle sokaklarda yürümektedir. Bu sokak çıkmaz sokak mıydı? Bu sokak meçhule mi giderdi?...