EDEBİYAT

‘ULUSUN KORKMA!’ Ali Rıza Navruz ^^ 27 Aralık 1936 tarihli gün başkaları için ne ifade ediyor bilemem ama bu tarih benim için hüzün günüdür. Türk Milletinin onuru, gururu ve özgürlüğümüzün simgesi olan İstiklal Marşımızın şairi olan Mehmet Akif Ersoy 88 yıl önce işte tam da bu gün vefat etmiştir. Şimdi...

Duygular, insanın bedeninden önce, ceketini alıp evi terk ediyor ve geriye sadece birkaç kilo et ile kemik kalıyor. Ortada aşk ile ilgili birçok teori olsa da, ben aşkın kavuşuncaya kadar geçerliliği olan bir dönem olduğunu düşünenlerdenim. Sadece iki insan arasında yaşanan, henüz ailelerin, sorunların, sıkıntıların, kira, taksit ve faturaların sahneye...

İnsanlık tarihi boyunca gündemden düşmeyen bir konudur aldatmak! Çünkü henüz kadın- erkek birbirini tam anlamış değildir! “Kocam beni aldattı, ben ne yapayım, bana yapılanı ben de ona mı yapayım?” Böylesi can alıcı soruyu sormuştu, sahnede konuşmama devam ederken… Kalabalığın bütün gözleri üstüne çevrilmişti ama umurunda değildi.. Hiçbir erkek bunu yapamazdı…...

Döşediğim krem renkli ay sırması Kırmızı döşeğine. Bir gömünün heyecanı sarsıyor izlemleri Kordinatlarında hep sen varsın haritaların Tozu alınmış yassı bir taş altında sandık. Yegane birikimim göz ve gül sanatı üstüne. Pedaline basıyor meskensiz gezgin böcekler, Baştan sona özlemin. Nişanları sökük baştanbaşa su kuşlarının, Sular çekildi göz yuvarıma. Derecesi yüksek...

Öteki kentin adıydı kasıntı Ürkünçtü sanıları bile Keskin dişli sanrılarla karşılardı geleni Ayıbı yoktu; üryan, aleni Maskesi yepyeni dursa bile. . Dur duraksız, afilli sarsıntı.. Yatık kentlerden gelmiştim bu dikit kente Adriyatikten seçip beğendiğim bu ayrılıkla Yakıştı dese de divaneliğin aynası, Emin değildim ben yine de. Geride çünkü Her gün...

Yoksulluk varsa serde, biraz da safça isen, hele bir de ardında emmin, dayın yoksa sana destek verecek; emin olun zordur köy yerinde yaşamak. Anne ve babanın ortak suçlarına dair sırtlarında taşıması gereken ne yükleri var ise ama az, ama çok; çocukları da almaktalar o yükten nasiplerini istisnasız. Hıdır ile emsaliz,...

El altından sevmek seni… Güzelliği denksiz bir sızı olan derinde… Tabutun ince işlemesidir sitemin Öte yanda, Zeballah gecelerden kurtuluştur teninin rengi, Yokluğun buz dokusu, Zemheri soluğu tekliğim. Ilıman beldelerden sürgünlüğüm Ferman gereği . Yine de enli boylu sevdim seni Cetveller uzadıkça daha bir sevdim,. Sevda bu ölçümsüzce.. Her detayında sen...

Bizim daha yeni yeni, solcu abilerin ve ablaların etrafına toplanıp, devrim düşleri dinlediğimiz zamanlardı. Abilerin yeşil parkaları, kırmızı atkıları, ellerinden düşürmedikleri kitapları, şiir gibi sözleri, ablaların ise, çelik gibi duruşları, tertemiz yüzleri, başlarımızı okşayışları, bizi yürekten sevişleri… Ama ben bu akşam sizlere ilk aşkım Keğani’yi anlatacağım. Gerçek adı Sema’ydı ama...

Hani diyorum şöyle bir tokatlamalı sensizliği, Gece şamar oğlanı olmalı, Bitirilmeli ahlı vahlı tümceler! Herkesten başka, Kendimden bir başka kaçmalıyım derken, Sıkılıyor özlemelerin imiği. Kimseden kaçamıyorum kendimden başka, Özümsemelerimle dolu vitrinim. Pasaklı yalnızlıklar … maske ve tertemiz ben Bitmez bir başlasam sözcükler Sûkutlar bit yeniği. Sensizlik daha bir yakışıyor sanki...

“”””””””””””””” Ali Rıza Navruz Özge halden, öze düşüş diye bir durum var mıdır sizce? Ben bilmiyorum ve bilmek istiyorum doğrusu. Çeşminaz nemnâk olursa, kırk kırlangıcın kırık kanatlarından sessiz çığlıklarla düşersin o yere herhalde… Gün görmeyi sadece güneşi görmek olarak algılamadığımız zaman, eli ayağı bağlı sevda sürgünü olmamak mümkün mü sizce?...

İnsanın başına ne zaman ne geleceği belli olmaz. Bazen küçük bir söz, bir cümle tüm hayatını değiştirebilir insanın, Bir şarkının, bir türkünün tüm duygularımızı değiştirdiği gibi, Bazı şeyler de insanı hayatını tamamen değiştirebilir.. Aşağıda yaşanan olay tam da bunu anlatıyor… Yaşanan bu olay uzak bir ülkede geçer.. Adam, devletin çok...