EDEBİYAT

‘‘Resimlerin dili olsa da konuşsa’’ zamanı eskilerde kaldı sanırım. Bir tablo içine sıkıştırılmış bir roman dolusu düşünceyi nerde bulacağız artık. Elizabeth Siddal’ın kızıl tonlu buhar saçlarının üzüntüsünü, Van Gogh’un ölümü resmeden mavi ışıklı gelgitlerini şimdiki zamanda neden göremiyoruz? Sanat ve edebiyatın duygusu, eskisi kadar neden canlı değil? Yoğunluklarımızın yansıması neden...

Sonra, gün oluyor, bu sevdiğimiz insanların arasından gidenler oluyor. Kimi küsüyor, kimi kırılıyor, sıkılıyor, yalnız kalmak istiyor ya da… ya da ölüm denilen bilinmeze doğru, dönüşü olmayan bir yolculuğa çıkıyor. Nasıl görmezden, bilmezden, duymazdan gelelim, kalbimiz acıyor… kalbimiz ağlıyor…mendilimiz ıslak… Tamer Dursun Şu dünyada her şeye alıştım da, bir ölümlere...

I.VOLTA Keşkeler tortusudur aşk. Siyatik… her keşkenin bakiyesi. Yokluk yolunda Senin namına , Ben mahkumum zindana en aşkın dozda. Yaşadım sanmasın kendini, Zindandan kahraman çıkmayan. Siyatik… Senden geçesiye kadar Labirent… Çaresiz ve dar. II.VOLTA Yılmaz bir yılgınlık var esasımda Kırılmaz bir kırgınlık esasında Çelimsiz bir sevda esnasında Didiklediğim arş-ı alemde...

Giden bir kere gidiyor, geride kalan bin kere. Her ayrılık, her kaybediş ve her ölüm yüreğimize saplanıp, orada kök salıyor. Biz nereye, o yürek acısı da oraya… Arada bir, kafesimizin içinden kafamızı uzatıp, gökyüzünü gördüğümüzde özgür olduğumuzu düşünsek de, sevgisiz toplumlarda yaşayan her insan bir kafesin içinde ve her kafes...

Kırık bir akşam bıraktım avuçlarına, affet beni Bir tomar umut süpürdüm halı altına Sünger kullanan devşirmeler getirdim uzaklardan Sünger pişmanlık demekti çünkü bağışlanma yortusunda Güneş yatağında kavruluş seansı beş öğün! Oysa ne hoş yakalamıştım Yesrib ikliminde, gül demi! Bülbülce sesin var ki vahalarda düğün Ne hoş kondurmuştun yüz görümlük, Rüzgarın...

Yağmur geldi İstanbul’a ,  Yüzümüzü Güldürür ,kuş sesleriyle, Birlikte .toprağın ,eşsiz kokusuyla, İstanbul’a yağmur geldi . Yağmurla birlikte, deniz daha coşkulu ,bu Gün .dalgalanır ,sahile savrulur ,martı Sesiyle, Eminönü’nde ,sandallar, sahillere vurur. İstiklal caddesi ,bu gün ,daha güzel, Yağmur sesiyle, birlikte . galata Kulesinde, tarih kokar .pier lotiye, Büyülü bir...

Yaz geldimi ne güzel oluyor Bizde neseleniyoruz Kışın soğuktan üşüyoruz Yaz geldimi çocuklar geliyor Aşıklar burada buluşuyor Bizde seviniyoruz Yaz geldi diye Ne güzel oluyor çocuklar Bizimle oyun oynayıp eğleniyorlar Bizde onlarla eğleniyoruz Kışın kimse gelmiyor Ancak kuşlar konuyor Evsiz insanlar gelip Burada yatıyorlar Kediler köpekler oynuyor Bizimle tabii korkuyoruz...

Biz yaşıyoruz amma canlar bedende tutsakSağ elim iş görmüyor, soluna kurmuş tuzakDünyalık bu sürgünden, nasıl edip kurtulsak?…Dokuz köy yıkıldıysa, onuncu köyü kurun…Mademki akıl noksan, yapay zekâya sorun!/1Bu nasıl bir ahlâktır, kendine faydası yok?Her davranış ve eylem; topluma saplanan okYazlar sıcak ve kurak, kışlar buz gibi soğuk…Sende, bende, onda mı, acaba...

Sanki çok birikti; giysiler, anılar, insanlar. Yeni başladı ellili yaşlar. Sanki sırada bekliyor biri daha eleyecek kendini galiba. Ne bir söz, ne bir hareket etmemeli. gidecekse kendi gitmeli. Sonra giysilere bakarım, varsa gereksize çıkan yükü hafifletmeli. Ya, anılar? Nasıl elenir ki? Onlara ne etmeli?  Mehtap Balta

Hiçbir vakit, Tatminkâr olmayacak ayrılık , Bir bahçe sevi sunsam da adak niyetine, Müsahamasız dikenler, Dadanacak kalp uçlarıma. Hülasa; yıkıklık! Yine de Direnç içindeyim her şartta ben, Ölümlü dünyada aşka, Dudağım sarkık. Hafızamda kavi bir akkor, Ne zırh kâr eder ne kalkan Ruhumda bir nodül büyüyor senden nedenli, Ne denli...

*iyi ki doğmuşum ve iyi ki sizleri tanımışım. Kocamustafapaşa’da bir apartman, apartmanın çatı katında rutubetli küçücük bir ev, evin oturma odasında eski bir divan, eski divanın üstünde ben. Daha çok küçüğüm ve yaralarımı sayacak kadar büyümemişim. Her akşam, uyumadan önce, annem bana yastığımı öptürüp “Ya Hızır, zor anımda yetiş, beni...