Yarışma Öykü 25

Cevriye Oymak           Babamı son yolculuğuna uğurlamadan önce başköşesi yoktu bizim soframızın. Yuvarlaktı. Büyükçe bir yuvarlak. Baba eliyle yapılmış, baba sofrası.  Mendil kapmaca oynayan çocuklar gibi dizilirdik etrafına. Sofraya oturan hiç kimse kendini diğerinden ayrıcalıklı hissetmeyecek, zengin yoksul, ev sahibi misafir aynı konumda olacaktı. Sofranın dört...

Zeynep Naz Sökmen Buz gibi havanın rüzgarla beraber tenime çarptığını ama terlediğimi hissedebiliyordum. Mor atkımı gözlerimin altından boynuma kadar indirdim ve karşımdaki beyaz boyalı binaya doğru yürüdüm. Telli bir müzik aletinin melodisi ilişti kulaklarıma ve düşündüm ama ne olduğunu çıkaramadım. Bahçe girişinin kapısına geldiğimde, eldiven giymiş olmama rağmen ellerim kaskatı...

Pınar Öksüz Bugün Tanrı’yı gördüm.  Yani benimkisini, kendi Tanrım’ı.  Denizin tam üstündeydi ve gökyüzünü kaplamıştı. Direkt bakmıyordu ama biliyorum, gözünün ucunun bende olduğunu.  “Bugün, bulut olmak istemiş canı herhalde” dedim yüksek sesle. Ama ne bulut. İzmir denizinin üzerine gölgesini bırakmıştı nazikçe. Uzanıvermiş yüzüstü, öylece.  Hani sere serpe derdim ama, annemin...

Seda EKEN Benim uyurgezerliğimin başlangıcı herkesle aynı ana denk gelmedi. Muzaffer İzgü kitaplarını bitirip İpek Ongun’a geçtiğim yıllardı. Şef Hikmet eşliğinde televizyondaki solistten daha çok solist olup “Yıllar yorgun ben yorgun boşa geçmiş seneler. Dönüp baktım maziye paylaşacak ne kalmış” şarkısını bitirip Bob Ross ile bambaşka bir dünya çizip ressam...

Zeynep Naz Sökmen Buz gibi havanın rüzgarla beraber tenime çarptığını ama terlediğimi hissedebiliyordum. Mor atkımı gözlerimin altından boynuma kadar indirdim ve karşımdaki beyaz boyalı binaya doğru yürüdüm. Telli bir müzik aletinin melodisi ilişti kulaklarıma ve düşündüm ama ne olduğunu çıkaramadım. Bahçe girişinin kapısına geldiğimde, eldiven giymiş olmama rağmen ellerim kaskatı...

“Anı gül gördi vü kendüni diken” I. Güneşin kavurduğu taş evlere baktı, her şey toprak rengindeydi bu şehirde. Sıcak, bir kılıç gibi tepesindeydi. Günlerdir süren yolculuğunun verdiği yorgunlukla sokaklardan geçiyor, yeni geldiği şehri tanımaya çalışıyordu. Üzerlerinde yekpare kumaştan eteklik gibi giysileriyle erkekler geçiyor, çarşaflı kadınlar bu yabancıya küçük göz aralıklarından...

— Yarın öğleden sonra asılarak idam edileceksin. Son anlarının tadını çıkar. Son bir arzun var mı? — Bana adını bahşeder misin? Gardiyan, fal taşı gibi açılan gözleriyle içerdeki mahzun, biçare, cılız yazara baktı. Saçları yağlanmış, üstü kirlenmiş ama gözleri capcanlı bu adama acıdı. İçindeki vicdan kırıntıları onu harekete geçirdi. —...

                                                                        ‘Gün ışımak üzere acele etmeliyim’ diye mırıldandı Hasan. Göz ucuyla havanın durumuna baktı.  Hava kapalı gibi görünüyordu. Bütün gün sokaklarda olacağı için kalın giyindi. Herkesin evinden çıkmak istemediği böyle serin havaları severdi. Hazırladığı ekmek köşesini de yanına alıp hızla evden ayrıldı.             Acele adımlarla ilk olarak üç...

Apartmanın kapısının önünde oturuyordum. Bizimkileri bekliyordum ama beklemek dediğim, vakit geçirmekten çok gözcülük gibiydi. Gelen geçen büyüklere selam veriyordum. Bazıları durup yüzüme baktı, bazıları hiç oralı olmadı. Selam almakla şaşırmak arasındaki o kısa tereddüdü fark ediyordum. Selam verirdik, racon buydu. Mahalle sessizdi. Sabahın erken saati, hafta sonu. Henüz sokak bize...

Kahveci dükkânının kapısı çiling çiling sesleriyle açıldı. Genç kadın kendini hışımla içeri attı çünkü dışarda hürmetli bir soğuk vardı. Bu üçüncü dalga sevimli kahveci dükkânını çok sevmesine rağmen aslında bugün buraya uğramak gibi planı yoktu. Ofisten çıkmış, alışverişini yapmış ve aylardır göremediği büyükannesine doğru yola koyulmuştu ki birden ne kadar sıkıştığını...

Tuna İzmir’in Bozyaka semtinde arkadaşları ile Bisiklet yarışı, koşu yarışı ve ardından Mahalle maçı yaptıkları güzel bir günün sonunda arkadaşları ile birlikte Eşref amcanın seyyar turşu tezgahına yaklaştıkları vakit cebinde nenesinin ona verdiği 10 lirayı farkettiğinde minnetle gülümsemişti. Çünkü daha sabah nenesi Elif onu marketten Klorak almaya yolladığında dönüşte paranın...