Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
°C
İstanbul
°C
°C
°C
°C
°C

Etiket: Deneme Yazısı

Çizmeli Kedi Masalına Yeniden Bakmak
Çizmeli Kedi Masalına Yeniden Bakmak
Bir varmış, bir yokmuş… Zamanın birinde, yemyeşil vadilerle çevrili uzak diyarlarda, çalışkan ve iyi kalpli bir değirmenci yaşarmış. Bu değirmencinin üç oğlu varmış. Büyük oğlu evine ve ailesine düşkün, ortanca oğlu çalışkan ve idealist, en küçük oğlu ise saf, temiz kalpli bir delikanlıymış. Üçü de babalarını sever, onun işlerine yardım...
9 Haziran 2026 11:49
0
Bir Avuç Işık, Bir Dünya Karanlık: Kibritçi Kız ve Masalların Pedagojik Sınırı
Bir Avuç Işık, Bir Dünya Karanlık: Kibritçi Kız ve Masalların Pedagojik Sınırı
Ayşe Can ​Edebiyatın büyülü dünyasında bazı hikâyeler vardır ki, zihnimize bir pamuk şeker yumuşaklığıyla değil, buz gibi bir gerçeklikle kazınırlar. Hans Christian Andersen’in 1845 yılında kaleme aldığı Kibritçi Kız masalı, kuşkusuz bu kategorinin en sarsıcı örneğidir. Masal, bir yoksul kız çocuğunun acı dolu hayatını, soğuk bir yılbaşı gecesinde kibritleri yakarken...
28 Nisan 2026 15:32
0
Zamanın Kıyısında Bir Çentik
Zamanın Kıyısında Bir Çentik
Zamanın avuçlarımızın arasından bir kum tanesi gibi süzülüp gidişini en çok o malum günde hissederiz. Takvime atılan o kırmızı çentik, sadece bir kutlamanın değil, aynı zamanda geçip gidenin dökümünü yapmanın da işaretidir. Doğum günü, insanın kendi varoluşuna şaşırdığı, aynadaki yüzüyle ilk kez karşılaşıyormuşçasına yabancılaştığı o tuhaf durak… Kim olduğumuzla kim...
1 Şubat 2026 15:10
0
Toprağın Sesi, Rüzgârın Rengi
Toprağın Sesi, Rüzgârın Rengi
​Ayşe Can İnsan, doğduğu toprağa benzer derler. Bizim hikâyemiz de bir bozkır rüzgârıyla başlar, sarp dağların sessizliğiyle demlenir ve nihayetinde al bayrağın gölgesinde huzur bulur. Türk olmak, sadece bir kimlik meselesi değil, kuşaktan kuşağa devredilen bir emanetin, ağır ama bir o kadar da onurlu yükünü omuzlamaktır. ​Vatan sevgisi bizim için...
22 Ocak 2026 23:29
2
Kâğıt ve Mürekkebin Ötesinde: Kitapların Gizli Menkıbesi
Kâğıt ve Mürekkebin Ötesinde: Kitapların Gizli Menkıbesi
Eski kütüphanelerin o kendine has, tozla karışmış kâğıt kokusunda insanı sarsan bir şeyler vardır. Bu koku, sadece bir malzemenin bozulmaya yüz tutuşunu değil, yaşanmışlıkların sessiz fısıltısını taşır. Latinlerin o meşhur cümlesini hatırlayalım: “Habent sua fata libelli.” Türkçesi şudur; “Kitapların da kendi kaderleri vardır.” Bu cümle, ilk bakışta sadece bir nesnenin...
19 Ocak 2026 11:52
0
“Kelimelerin Ruhundaki Mevsimler”
“Kelimelerin Ruhundaki Mevsimler”
Dünya, henüz ilk insan ilk heceyi telaffuz etmeden önce de oradaydı. Rüzgâr esiyor, sular çağlıyor, toprak kendi devinimini sürdürüyordu. Ancak her şey, ona bir isim verdiğimiz an değişti. Varlığı bir kalıba döktüğümüz, ona sesle bir sınır çizdiğimiz o ilk andan beri, kelimelerle örülü bir evrende yaşıyoruz. Kelimeler sadece iletişim kurmaya...
15 Ocak 2026 09:19
0
Sessiz Salıncak
Sessiz Salıncak
Ayşe Can Çocukluğun o bitmek bilmeyen ikindi vakitlerini hatırlıyor musun? Güneşin rengi bal sarısına dönerdi de annelerimizin sesi uzaklardan bir melodi gibi gelirdi kulağımıza. İşte o zamanlarda, mahalle parkının en köşesinde, zincirleri paslanmış bir salıncak dururdu. Kimse ona binmezdi. Hep bir başına beklerdi. Geçen gün eski mahallemin yanından geçerken o...
11 Ocak 2026 14:23
0
Masumiyetin Yüzü
Masumiyetin Yüzü
Geçen gün eski bir fotoğraf albümünün sayfaları arasında kayboldum. Hani şu köşeleri sararmış, parmak izi dolu olanlardan. Bir fotoğrafta durdum, beş yaşındaki halimle göz göze geldim. Elinde erimiş bir dondurma, dizleri yara bere içinde, ama gözlerinde öyle bir ışık var ki… Sanki dünya sadece o andan ve o dondurmanın tadından...
10 Ocak 2026 22:59
0
“Kendine Dönüş: Gidişin Zarif Eşiği”
“Kendine Dönüş: Gidişin Zarif Eşiği”
Ayşe Can İnsan ruhu, bazen kendi inşa etmediği sarayların bodrum katlarında, tozlu hatıraların arasında hapsolur. Birinin bakışında, bir cümlenin ağırlığında ya da cevapsız kalan bir çağrının boşluğunda “değersizlik” denilen o soğuk sızıyla tanışırız. Bu sızı, ilk başta keskin bir sitem gibi gelse de zamanla ağır bir yas havasına bürünür. Ancak...
4 Ocak 2026 12:18
0
Takvim Yapraklarından Süzülenler: Zamanın Eskimeyen Yankısı
Takvim Yapraklarından Süzülenler: Zamanın Eskimeyen Yankısı
Zaman, avuçlarımızın arasından süzülüp giden ince bir kum saati değil aslında. Her bir tanesi ruhumuzun kıvrımlarına çarparak iz bırakan, aktıkça ağırlaşan ve bizi dönüştüren bir nehir. Bir yılın daha son demlerine yaklaştığımızda, takvim yapraklarının o hafif hışırtısı bize sadece günlerin geçtiğini değil, zamanın “eskidiğini” de fısıldıyor. Oysa eskiyen sadece rakamlar;...
30 Aralık 2025 12:37
0
Her Şey Değişirken Biz Neyi Sabit Tutmalıyız?
Her Şey Değişirken Biz Neyi Sabit Tutmalıyız?
Ayşe Can Bazen uyanıp, her şey bir şekilde değişmiş diyoruz. Belki de her şey aynı da biz farklı bakıyoruz. Diller dönüşür, ilişkiler dönüşür, değerler yeniden paketlenir ve sunulur. Ama insan, tüm bu akış içinde kendine şu soruyu sormalı: Ben neyim ve ne olarak kalmalıyım? Her şey değişirken, hangi değer elimizden...
22 Aralık 2025 22:29
0
Sonraki sayfa »