…

“İşin asıl kötü yanı şu ki, bu düzenin değişmeyeceğine inanıyoruz…İnsan gençken, günün birinde rahata ereriz sanıyor; ama yoksulluğun sonu gelmiyor, bir türlü bu çemberden çıkamıyorsun…”

Uzun bir aradan sonra yazar Emile Zola’nın “Germinal”kitabının yorumu ile geldim. Bu zaman kesiyinde kitap okusamda yorum yapmıyordum. Emile Zola’nın”Germinal”kitabının konusu beni çok etkiledi ve yorum yapmaya karar verdim. Kitapta olaylar 19 yüzyılda Fransa’nın kuzeyinde gerçekleşiyor. Etienne isminde bir delikanlı iş bulmak için Montsou’ya geliyor ve burada maden işçileri ile karşılaşıyor. Etienne önce iş bulamaz sonra maden işçisi Maheu sayesinde madende çalışmağa başlıyor. Meden işçileri çok zor koşullarda çalışıyorlar. Maheu 7 çocuk babasıdır bir de ihtiyar babası Bonnemort var ki zamanında o da madende çalışmış. Aile çok az bir ücretle ve borç alarak geçiminlerini sağlıyorlar. Maheu’nun 15 yaşında Catherine adında kızıda madende çalışıyor. Önce işçilerin emekleri karşılığında aldıkları ücret geçimlerini karşılasada sonradan insanlar yoksulluk şartları altında yaşarlar. Sonunda işçiler daha iyi şartlarda yaşamak için grev yaparlar, Etienne de maden işçilerine katılır ve onların haklarını savunur. Kitapta yazar işçi sınıfının mücadelesi hikayesini, sosyal adaletsizliği çok güzel anlatmış. Bu mücadelede kimler hayatını kaybedecek, silahsız insanlara karşı şiddet uygulanan zaman kimler canlarından olacak acaba. İşçi sınıfının mücadelesinin ve kitabın sonunu merak ediyor olursanız o zaman yazar Emile Zola’nın “Germinal”kitabını okumanızı tavsiye ederim. Germinal sözü mart ayında baharın uyanışı demektir. Maden işçilerinin yeni umutları gerçekleşecek mi, yoksa yinede eski düzende sağlıksız, yoksulluk içinde yaşamları sürecek. İyi bir yaşam, sağlıklı ömür sürdürmek her bir sınıfın, her bir insan’nın hakkıdır.