26 yıllık yaşantıma ve yaşayacaklarıma ithafen; Bu kitabı, hayatımda iz bırakmış kişilere kendime adıyorum. Elveda Yolculuk, sizden biri olsun. Sizin olsun. Kelimelerimi, cümlelerimi kalbimin en derinine savuruyorum. Alın, saklayın, hissedin daima… Ve biliyorum ki; büyümek ne kadar sancılıysa fark etmek de bir o kadar sancılı… Betül FIRAT: Şiir Yazmaya nasıl...
Titreyen ellerim, dönmeye başlayan başım, dökülmek için bekleyen yaşlarım ve içime sinen korku ile geldiğini anlamak zor olmuyor. Her sabah, her akşam, yemek yerken hatta ve hatta uyurken bile geliyor. Birazdan karanlığın içinden çıkacak, aynı alaycı gülüşle bana bakacak, benimle dalga geçecek ve benim bu halimden zevk alarak beni izleyecek....
Seni arıyoruz yıllar geçsede Ak günlere hemen başla Ecevit Bizim millet başkasını seçsede Hepimiz kuruyla yaşla Ecevit * Bizim Ankara’da bazı kediler Neler söylediler neler dediler Ciğerleri pişirmeden yediler Gel de sen bunları haşla Ecevit * Zamanın vaktinde dolduğu gibi Ayşe’yi tatilde bulduğu gibi Geçmişte Kıbrıs’ta olduğu gibi Hep beraber...
Bir gece ansınız geliverdiğinde annesi henüz yedi aylık yüklüydü. Erken doğmuştu. Eli ayağı, kaşı gözü yerindeydi de, pek nur topu gibi sayılmazdı. Elinize aldığınızda üst taraftan başı alt taraftan ayakları görünüyordu. El kadar bir şeydi işte. “Fazla yaşamaz bu!” deyip, babasını defin malzemeleri almaya yolladılar. Kimsenin aklına bir isim koymak...