Padişahlar Neden Hiç Hacca Gitmemiştir? (Tarihçi Yazar Mehmet IŞIK)

Dergiyi kurma amacımız, edebiyata adını kazımış yazar ve şairlerimizi unutmamak adınadır. Her ay, o ayda doğan yazar ve şairlere özel hazırlanıyor dergimiz. Sizlerin takdirine sunduğumuz dergimizde, edebiyata gönül verenleri hatırlamak ve geniş kitlelere ulaşılabilmesi için yakın çevrenizle paylaşmanızı rica ederiz. Kaleme alacağınız eserleri, her ay yayınlanacak dergimizde görmekten mutluluk duyarız....

anlamayın beni; eritsin kıvransın sadelik ve pulsuzluk anladığınızda simam şaşkınca çakallaşacak çünkü sahiden sarih açık kanadımı salmak istiyorum azat olmak kötülüğü parçalayıp,  iyiliğe kuşanmak saf rüyalardan safdillikten kanımca doyumsuzca bilgi merakına atılmalı yüreğim heyecanlarımı şafağa açarak gözlerimi kirpiklerim kucaklamalı sevinci,  yası bir daha doğmalıyım,  ölmeliyim ve dirilmeliyim aşkım atlaslarda gezinmeli...

(DENİZ DESTANI) Sene yetmiş iki, yaşım on iki Nasıl bir devrimci yürek onunki Çocuksu heyecan benimki belki …Sanki bir efsane, gizem sezmişim …Vay benim Deniz’im, Deniz Gezmiş’im Hak, hukuk, adalet arar haklıydı “Ne bir haram yedi, ne cana kıydı” Yiğidin solunda devrim saklıydı …Eşin yoktur diyar diyar gezmişim …Vay benim...

Eskidi yıllar Eskidi bakışlar Değişti mevsimler deAma senin kokun değişmedi Titriyor dizlerKamburlaştı bellerKöreldi gözlerAma senin kokun Hep genç kaldı Sis perdesine büründü anılar Görüntün silik,solukKalp te tekliyor artık Ve senin kokunEvet..senin kokun…Aşk kokusuHasret kokusuKahır kokusu Hiç eskimedi, eskimiyor İlk günkü gibiİlk an ki gibiCanlı canlı İçin için Öldürüyor beni Ramazan...

UMUT MERİÇ BERBEROĞLU         1977 yılının yaz başıydı. İzmir’in en eski semtlerinden birinde, küçücük bir evin dar odasında Ahmet, sabahın ilk ışıklarıyla uyanmıştı. Yüzündeki yorgunluk, yaşının ötesindeydi. Henüz yirmi üç yaşındaydı ama hayatın yükü omuzlarında ağır bir çanta gibi duruyordu. Annesi, babası, ağabeyi… Hepsi ona hep aynı şeyi...

BİLİRİM GÜLMEYİ BEN Dilaver Karagöz   Bilirim vardır gülüşlerin zekâtı Ve; kırdım hiddetle kalemi, insanlara Alacaklılar hakkından utandı Borçlu bilmez, kabahatini… Sakladığım bir suratım vardır Bilirim nefret ile bakan bir çift göz Hiddetli çatık kaşlar var size Bilirim elbet çocuklara gülmesini Bilirim ben; Demirin su katılmamış hamı gibiyim Fırtınaların dinmeyecek...