Şiire Mektup

​Kasım Kara 

​Gönül sayfam açıldı, kalem tuttu elim,

Şu garip dünyada dert ortağım sensin.

Sivas’ın bağından süzüldü bu dilim,

Issız yollarda yanan çırağım sensin.

​Gurbet akşamında bir dost selamısın,

Şu koca şehrin en mahzun kelamısın.

Garibin derdi, mazlumun duasısın,

Çukurçayır’da tüten ocağım sensin.

​Hece hece dizdim özlemi bağrıma,

Sen kulak verdin şu sessiz çağrıma.

Haksızlık değerse şayet ağrıma,

Sığınıp durduğum tek kucağım sensin.

​Yıllar gelip geçer, hatıralar kalır,

İnsan sevdasıyla bir menzil alır.

Kasım’ın sözleri seninle can bulur,

Yürekten yüreğe durağım sensin.