Adını Hiç Düşünmedim

İnsan aşkını dile getirirken ne kadar da acımasız değil mi? Sanki kendi acısından daha kıymetli hiçbir şey yok. Aşk için bir bıçak ve ağaç gövdesi kullanmak nasıl da sadistçe? İnsan âşık olunca bütün değerlerini yitiriyor ve birilerine zarar veriyorsa o bıçağı kendine batırmalı. Eylemlerin iyiliği durumlara göre değişiklik gösteriyor. Bir ağaç canlıyken (kökleri toprağa bağlı, bir yere aitken) onu oymak, aleksitimi geliştirmenin adı aşk olamaz. Ama benzer eylemi ağaç kütükken marangoz yaparsa şairane olabilir. O yüzden şairler şiir yazarken kâğıdı yaralamaz. Şairler sadece iz bırakır. Katil gibi kanıt bırakmaz. Aklına geleni işlemez, her ağacı taşlamaz.