EDEBİYAT

Milli Edebiyat Akımı, Türk edebiyatının modernleşme sürecinde dönüm noktalarından biri olarak kabul edilir. 1911’den itibaren özellikle Mehmet Emin Yurdakul, Ziya Gökalp, Halide Edib Adıvar gibi öncü isimler tarafından başlatılan bu akım, Osmanlı’nın son dönemlerinden Cumhuriyet’in ilk yıllarına uzanan kültürel ve edebî bir hareket olarak ortaya çıkmıştır. Bu dönem, yalnızca edebiyatın...

Herkese sırça köşkler,Bana omuz üstü düştü.Gelemedim affet kutlamalara, Gelemedim affet sevdiklerime. Herkese kuş tüyü yastık,Bana musalla taşı düştü.Gelemem artık sevdiklerime,Gelemem kokuma hasretlere. Herkese yumuşak yorgan,Bana kara toprak düştü.Göremem en güzel hallerinizi,Göremem huzurlu vakitlerinizi. Herkese kutlama kıyafeti,Bana ay yıldızlı bayrak düştü.Göremem arkamda kalanları,Göremem akan gözyaşlarını. Herkesin yanına sevdiği,Bana sonsuz ahiret düştü.Vatan...

Sen kırmızı şarabını yudumlarken Ben seni seyredeyim Güzel yüzünü, İnce uzun parmaklarını… Sonra usulca uzan yanıma Saçların dökülsün omuzlarından Hiç konuşma Her tel saçını öpüp Her tel saçına ayrı bir şiir yazayım Sessizce uykuya dal kollarımda Bense uykuya yenik düşmeden Yılların hasretini susturmak için Sabaha kadar seni seyredeyim Gün doğumuyla...

Türk edebiyatının en köklü damarlarından biri olan Divan edebiyatı, yalnızca kuralların ve geleneklerin toplamı değildir; aynı zamanda asırlar boyunca oluşmuş büyük bir estetik hafızanın, kültürel birikimin ve ortak duyarlılık dünyasının şiir biçiminde vücut bulmuş hâlidir. Osmanlı’nın sosyal yapısından, İslam medeniyetinin felsefesinden, İran şiirinin estetik duyarlılığından ve Türk kültürünün kendine has...

(Kaybolan Kız Çocuklarına) Bir sokak lambasının altında kaldı son gülüşün, Bir oyuncak bebek hâlâ seni bekliyor kapının önünde. Adını fısıldıyor rüzgar — Kırık duvarların arasından, Bir annenin uykusuz duasına karışarak. *** Küçüktün… Dünyanın karanlığı sana hiç anlatılmamıştı, Kır çiçekleri toplamak kadar saf bir düşle yürüdün, Ama gölgeler, masalların bile karanlığından...

Duvarına yaslandığım bir köy eviydi Çamurdan sıvaları ağlardı her yağmurda İki göz odası sofaya çıkardı, sofası çocukluğuma. “Hay ocağı sönesiceler” intizârıydı gelin bacının Hem elinde çubukla kovalardı bizi de hem gülerdi Sinerdik o evin kâh harımına, kâh damına Nasıl da sığardık bilmem ki azıcık duldasına Çocuktuk ya hani, ondandı zâhir…...

Aşkta hissedilen duyguların sevgi kavramında tersini söylenebilir.  Örneğin, âşık olanda aldatma eğilimi olmaz. Sevgide ne kadar çoğalmak ve kalabalık olmak istenirken, aşk kalabalık istemez. Aşkta, tek kişi ve yalnız mekânlar tercih edilir. Aşk, kıskançlık duygusuyla sahiplenmek duygusunu büyütür. Paylaşmaktan son derece uzaktır. Sadece kendisine ait olmasını ister. Çünkü aşk paylaşılmaz. ...

Erhan Özdemir  Hayat yalan, yaşananlar yalan, sözler yalanYüreğimde gizledim yaşadığım ne varsaÖyle derine gizledim ki… Vicdanım el vermedi anlatmayaYarım kalan aşkımı… Seni seviyorum hala seni seviyorum. Rüyalarım gibi bana huzur veriyorsunEtmedim tövbe, aşkıma dair, sevgime dairŞimdi dolu dolu yaşıyorum yanlızlığımıTakmıyom kafama beni üzenleriGitti şimdi arkasına bile bakmadanEn son ben gülecegim, o benim için...

Taylan Özgür Köşker (Babaannem İçin) Sen, yaşamımı etkileyen insansın. Sen, ruhumu bir kez olsun incitmeyensin.  Sana olan borcumu hiçbir zaman ödeyemem. Ölene dek ödeyemeyeceğim.  Sana olan borcumu tıpkı senin nazik, yalın, tane tane konuştuğun Türkçeyle ödeyeceğim. Tertemiz, akıcı, pırıl pırıl Türkçe’yle yazarak ödeyeceğim. Yazar Hamdullah Köseoğlu’nun dediği gibi, “Ben ne...

Aşk Yazarı Mustafa Çifci®  Vatanını muhakkak bir parçalanmaktan kurtararak gemisini güvenilir bir limana götürdükten sonra milletinden bir taht istemedi. O, kelimenin bütün anlamıyla bir insan, eşsiz bir dahi, kahraman bir asker ve siyaset adamı idi. Hayatını milleti’nin mutluluğuna adadı, bu uğurda genç yaşda hayata gözlerini kapadı. (Suriye- Elifba Gazetesi- (Şam-...

​Kilitli kapıların ardında ne zamandır bekliyorsun? Gözlerinde birikmiş hüzün, dudaklarında yarım kalmış bir tebessüm. Oysa gökyüzü aynı, güneş yine aynı renkte. Sadece sen, eski bir fotoğraftan fırlamış gibi donuk ve sessiz. ​Aç pencereni. O kalın, o ağır perdeni çek. Gör bak, şehir hala nefes alıyor, ve rüzgar, biliyor musun, sana...