EDEBİYAT

Olanaksızdır hep kul için, olmazı oldurmak Vesvese, terapi, su doku Şırıngada losyon, soteden kaçmak Briyantin sür biraz tüylerine, parlasın; Ey gönülde, gönlünce çırpanan adsız kuş! Derman kaçağı var tüm damarlarda Umut güvertesinde çatlak, Dipte batık keşfi. Her şey alaturka Bu gece ruhumda; Bu gece encamsız yine uyku. Kıyassız bir sevme...

Işığım gölgeme gizleniyor. Çıkmaz sokaklar labirent , Kırk küsur yıl, zikir / dua da eskimiş kellem… Gökkuşağının altına defneler dikiyor. Seni uzaktan seyre dalan ruhum, Kuru ekmeği  geceye banıp , gözlerini yudumluyor . Türbe yapıp ayak tırnağını, ışığın doğduğu şehre … Karanlığı örtü yaparak , bin yıllık rüyama , Gözlerine...

SINIRSIZ OLASILIKLAR, ÇILGIN YARATICILIKLAR VE SINIRSIZ GELİŞME VARKEN NEDEN DONUP KATILAŞIYORUZ? NEDEN ÖLMEDEN ÖNCE ÖLÜYORUZ? ”Zekanın ölçüsü, değişebilme yeteneğidir.” der Albert Einstein. Değişmek, olgunlaşmadan farklı bir olgudur. İnsan olgunlaşırken, bilgisi, tecrübesi, görgüsü artar, hoşgörülü olur, olayları geniş bir açıdan değerlendirebilecek duruma gelir. Değişmek ise, anlamaya bağlı bir olgudur. İnsan, zamanla...

.Yokuşu dik, yamacı kaygan, dağları karlı, ovası ne iç Anadolu bozkırına benzer ne de Doğu Anadolu yaylalarına: Duygusu, dokunuşu, paylaşımı özel, nöbeti güzel, matemi can acıtır. Kırılırsın, yorulursun, kazıkların yazıkların peşinde gezer, hebalar yakana yapışır, nankörlükler kanını emer, şüpheler uykularına el atar, Beklilerin göz kırpar, daralırsın, yorulursun… Kazanmak için dengeyi...

1970 yılına denk düşen tarih, Yozgat Erkek Sanat Enstitüsü (Lise) den mezun olduğum tarihdir. Enstitüde almış olduğum eğitimin sonucunda, yaşamıma yeni bir yön tayin etme noktasındayım. Şimdilik, okulu bitirmenin vermiş olduğu rahatlığın tadına varmak için aileme, köyüme dönüyorum. Ailemin geleceğimle ilgili ne gibi planları var onu da, görüşüp öğreneceğiz. 68...

Birçok “ilk” imi doğduğum topraklarda, Erzurum Oltu İlçesi Henkes kışlasında yaşadım. İlk korkum, acım, çaresizliğim, aşk gurbetim, terk edilişim ve kader yolculuklarım Henkes’la başladı. Doğduğumuz topraklarda iklimimiz sert, duygular mertçe idi. Asırlık çileler birbirine benzer, acı ve öfkeler aynı fay hattından dışa vururdu. Kışların komşusu kar, ayaz, boran, yazları karınca...

Bizim Umurumuzda: Çıktı dünyanın çivisi, Kaptı delinin birisi, Kaçtı hayatın hevesi, Gitti iyilerin hepsi, Kaldı haramilerin varisi, Söndü garibanları ocağı , bizim umurumuzda!… Vurdular sağ gösterip solla, Döndüler köşeyi milletin parasıyla, Kırdılar Türk’ün kalbini yalanlarla, Yaktılar Türkiyemi düşman çırasıyla , Yıktılar hayallerimizi hainlerin elleriyle, Döktüler kanımızı mal hırsıyla, bizim umurumuzda!…...

Türk Edebiyatında Aşkın Kalemi: Mustafa Çifci, Duygusal Derinliğiyle Aşkı Yeniden Tanımlıyor… Türk edebiyatında “Aşk Yazarı” olarak tanınan Mustafa Çifci, duygusal derinliği ve aşkı işlediği özgün eserleriyle okuyucularını büyülemektedir. Aşka dair yazdığı yazılarıyla basında “Aşk Yazarı Mustafa Çifci” olarak anılan yazar, edebiyatımıza birçok eser ve yüzlerce köşe yazısı kazandırmış bir isimdir....

Dilin ucu formalite, Son itiraz belki bu ant. Kargabükenli içecekler dizili Bir masanın üstünde Biraz ötede saltanat Işığı parlayan küre. İçimde yaşlanmayan biri var; Oya gibi, Bir kadın silüetinde, Meşru ya da mahrem. Havanda su dövmek ördüğün bu duvar. Ben geçtim öteki merhaleye, Farkında değilsin belli ki, Işığın küpüyle emziriyorum...

Kırık kalpler durağında  Özlem çeker yalnız  Yüreğin Çiseliyen yağmurla  *** Sararmış solmuş  Yalnız Yapraklar  Ayrılığın resmi gibiydi Isız sokaklarda *** Uzun gecelerde Özlem kokar Yaşlı adamın yalnız gözlerinde Buğulu pencereden geçmişe dalınca öylece Şair: Kasım Kara  Şiir: Özlem  Ülke: Türkiye 

            Gözlerin kalabalık bir şehirdi senin. Bense, aramadığında terk edilmiş kentler gibi oluyordum. Yokluğun büyüdükçe, gecenin karanlığı da koyulaşıyordu. Bütün yollarım çıkmaz sokaklara çıkıyor, kimsesiz sokaklarda öksüzlüğüm büyüyor, yetim kalıyordum. Yolumu soracak, nerede olduğumu öğrenecek birilerini arıyor ama bulamıyordum. Şehrin bütün ışıkları sönüktü. Kapı zilleri ötmüyordu. Kimse duymuyordu çığlıklarımı.            ...