Halide Halid Senden ayrıldığım günden açılacak sabahlardan korkar oldum…Bazen bana öyle geliyor ki, dünyanın sessizliği omuzlarıma çökmüş. Sanki varlığım, Heidegger’in dediği gibi, bir “fırlatılmışlık” hâlinde; sabahın ışığıyla birlikte yeniden dünyaya fırlatılıyorum, ama ait olduğum yer senin yanınken, bir türlü oraya varamıyorum.Her sabah doğan güneş, benden bir parça alıyor- seni, izini,...