EDEBİYAT

Yalnızdı Nazım Efendi,kendi sessizliğinde yalnız.Kalbi nasır tutmuş,gözleri uykuya hasret.Hayalleri bile yalnız.Düşleri, eskimiş bir kasetin sararmış şeridi gibitakılıp kalmıştı geçmişin dehlizlerine.O mu ihanet etmişti zamana,yoksa zaman mı ona? Tek dostuydu hatıralar,bir zamanlar renkli olan,şimdi toz tutmuş fotoğraf albümlerindenefes alıyordu eski yaşanmışlıklar. Gelecek, sisli bir yazıydı takvimde.Umutlar, rüzgârda savrulan yapraklar gibitek tek...

AŞK YAZARI MUSTAFA ÇİFCİ Bir sevgili, Bir arkadaş, Bir dost, Yeni bir eş her zaman bulunabilir… Ama bulunmayan, özel olan, bir başkasıyla yeri doldurulamayan Tek olan bazı isimler de vardır! Anne, baba, kardeş ve evlat hep tektir! Bir insanın değeri bana göre anne babasına ve ailesine verdiği değer kadardır.  İnsanın yanında annesi,...

Sözlüklerdeki yaygın tanımına göre biyolojik olarak veya evlat edinme yoluyla çocuk sahibi olan erkektir. Terminoloji edinilmiş evladın ve kadının önceki evliliğinden olan çocuğun yeni babasına “babalık”, “üvey baba” veya “cici baba” dese ve üvey kardeşlik için de “ana bir baba ayrı” veya “baba bir ana ayrı” gibi tanımlamalar getirse de...

UMUT MERİÇ BERBEROĞLU         1977 yılının yaz başıydı. İzmir’in en eski semtlerinden birinde, küçücük bir evin dar odasında Ahmet, sabahın ilk ışıklarıyla uyanmıştı. Yüzündeki yorgunluk, yaşının ötesindeydi. Henüz yirmi üç yaşındaydı ama hayatın yükü omuzlarında ağır bir çanta gibi duruyordu. Annesi, babası, ağabeyi… Hepsi ona hep aynı şeyi...

Dr. Sibel ÇELİKEL Küresel iklim değişikliğinin yıkıcı etkileri artık yalnızca bilim insanlarının ya da çevre aktivistlerinin gündeminde değil. Gıda güvenliği, doğal afetler, kuraklık ve artan tarımsal belirsizlikler her bireyin doğrudan yaşamına temas ediyor. İşte bu gerçeklikten hareketle kaleme alınan “Kırılgan Topraklar: İklim ve Gıda”, iklim krizinin yalnızca çevresel değil, aynı zamanda politik, toplumsal...

                    Küçük Kızın Hikayesi O sabah yine zaman zaman olduğu gibi, büyük bir heyecanla uyanmıştı işte. Minicik yüreği nasılda pıt pıt atıyordu. Bir an kalbi duracak sanmıştı. Neden bu kadar mutluyum, bu heyecan niye diye kendi kendine soruyordu. Oysa belki yine boşunaydı bu sevinci. Ama ne yaparsa yapsın yüzündeki istemsiz...

Benim hayatım; Güneş ışığımı bulutların örttüğü Çiçeksiz, kokusuz, ağaçsız uzun bir yol Çok ıslandım ben, çok ayaz yedim, ben çok üşüdüm Ah gönlüm ahh sonu hiç gelmeyecek…  *** Sualsiz küçüklüğümde cevapsız büyük acılar…  Ah naçiz varlığım benim ahhhh!  Lekesi yıkanmaz, yalnız ömrüm benim..!  Karanlık odalarda yastığa yağan, gözlerim!  Tüm ömrümü...

Hüzünlü Ezgiler Özlem kokuyor yorgun gözlerinde  Ağarmış saçları nasır tutan elleri  Çektikleri çileyi anlatır gibiydi  Hüzünlü ezgiler süzülüyor  Yoksulların yüreğinde Kalplerinin bir yarısı hasret  Bir yarısı gurbet Bir gün görmeden Çile çekiyorlar  gurbet elerde Yamalı pantolonları lastik Ayakkabıları Hayatlarını anlatır gibiydi Hayalleri kaf dağının ardındaydı  Bu günlerde  Martı seslerinin çığlıklarını...

                                                             İlkokul öğretmenin babama, ruhun şad olsun…                 Bir babalar günü daha geldi işte…                 Babasız, öğretmensiz olarak kutlamak ne kadar hüzünlü!                 Yine büyüdü içimdeki o öksüz kalan duygum…                 Kimsesizliğimi yaşadım bir kez daha.                 Uzaklarda olduğu için mezarına çiçekler koyamadım babam, beni bağışla…                 Anıların kucağında...

Metin Özdoğan Biz gezeriz tüm detayları Memleketlerin limamlarını Aşarız koca koca dalgaları Bırakırız arkamızda sevdalıklarımızı Kuşlarla yolculuk yaparız Yunuşlarla denizde koşarız Güneşin altında yanarız Soğuklarda gün gelir donarız Kaptan gelir okşar beni Yazar üstüme kaptan seyrini Bazen kendi sevincini Arada yazar derdini Bazen kaptan kızar vurur yerden yere beni Arada...

Her şey hızla yok oluyor! Hayat, yaşandığı anda mazide yerini alan anılara dönüşüyor. Yaşadığımız her an, bir daha üstünde düzeltme yapamayacağımız bir duruma dönüyor. Ne yaşadığımızı geri alabiliyoruz, Ne söylediğimiz sözleri… Ne geçmişe sözümüz geçiyor, Ne de geleceğe… Yaşadığımız kötü bir hatırayı tamamen unutalım desek Mümkün değil! Hatırlatan bir şeyler...