EDEBİYAT

Türkiye’de yazar olmak, kalemi bir ekmek bıçağı gibi eline almak demektir; kimi zaman açlığını bastırır, kimi zaman karanlığı yarar, kimi zaman da yaraya pansuman olur. Bizim topraklarımızda yazarlık, yalnızca kitap sayfalarına dizilmiş sözcükler değildir; koca bir toplumun çığlığıdır, sessizliğinin yankısıdır, umutlarının hayale bürünmüş halidir. Her çağın yazarı, aslında kendi devrinin...

 İstanbul gibi dopdolu Ankara kadar yorgunum Gözlerimden kederli yağmurlar yağsa da İçimde çığlık atan bir çocuğun gülücükleri var Biraz delice olsa da senin için umutlarım var Yollarımız ters yönde Aynı yolda yürümemiz imkânsız İstesek de biz olamayız Yarını bilmiyorum hasretinden ölüyorum Gözlerim ağlasa da kalbim dağlansa da İçimde sana karşı...

Zaman, Gerçekten geçiyor mu, Yoksa biz mi eksiliyoruz yavaşça? *** Dakikalar akmaz aslında, Biz çözülüyoruz her tik takta. Kum saatinden dökülen biziz, Ve her düşen tanede biraz daha yok oluyoruz. *** Bir an düşün, Şu anda bile “şimdi” dediğin şey, Zaten geçmiş oldu. Henüz yaşarken, Tükenmiş bir anı oldu cümlelerin....

Bildiğimi sevmemden mi geçmişe özlemim. Korkularımı bastırmaktan yok saydığım, zamanın deveranı. Kafamın içindeki sesleri sustursun diye, Çevremdeki gürültüler. Gerçekleşmeyen adalet, Umutlarımın enkazında can çekişirken, Her dökemediğim gözyaşı, Boğazıma oturmuş bir yumruyken, Napayım kafiyeyi uyağı. Dümdüz konuştuğum anlaşılmazken. Ömür geçer zaman geçmez, Yoksa yanılsamamı kopardığımız takvim yaprakları. Ruhum uçmak ister semaya...

Bazı sabahlar, dünya sessizliğe uyanır. Kuşlar ötmez, rüzgâr esmez, insanlar konuşmaz. Her şey yerli yerindedir ama bir şey eksiktir: sesin kendisi. O an anlarsın ki sessizlik, sadece bir eksiklik değil; bir varlıktır. Kendi dili, kendi ritmi, kendi rengi vardır. Ben sessizliği gri sanırdım. Ne siyah kadar keskin, ne beyaz kadar...

Hâlâ doğuyorsa güneş,Cömertçe saçıyorsa ışığını dünyamıza,Yağmur, bereketini toprağımıza sunuyorsa,Mevsimler birbirini izliyorsa,Çiçekler en güzel kokularınıBahşediyorsa yaşlı dünyamıza,Arılar vızıl vızılDolaşıyorsa yeryüzünde,Hâlâ umut var. ⸻ Çocuklar umursamazca gülüyorsa,Şen kahkahaları dolduruyorsa semaları,Yaşlıların elinden tutuluyor,Yaralarına ilaçDertlerine ortak olunuyorsa,Bir insan kaldırıyorsaYol ortasındaki bir taşı,Bir zengin doyuruyorsaAç bir insanın karnını,Hâlâ umut var. ⸻ Bir ressam renklerini dökebiliyorsaTuvaline...

Kasım Kara Gül açar bahar sabahı,Kokusu sarar dünyayı,Sevda düşer gönüllere,Yeşertir solan rüyayı. Dalında umut yeşerir,Yaprağında gizli sır,Her dikeninde bir acı,Her yaprağında bir hüzün var.

        İzmir’in taşlı sokakları, sabahın ilk ışıklarıyla altın rengine bürünmüştü. Martıların çığlıkları ve denizin tuzlu kokusu, sanki geçmişin fısıltılarını taşır gibiydi. Öğretmen Emre, elinde dedesinden kalma eski bir defterle okulun avlusunda yürüyordu. Defterin sayfaları sararmış, köşeleri kıvrılmıştı; ama her harfi, Türk milletinin binlerce yıllık ruhunu barındırıyordu. Sınıfa...

Duydular.Tıkadılar kulaklarını.Oysa çığlık,avaz avazdı;yeri göğü inletenbir gök gürültüsüydü. Hani sağır sultan bile duyardı…Ama duymadılar,duymasın diye başkaları.Seslerini yükselttiler,boğdular yüreklerinin sesini.Bin bir bahane buldular,Susturuldu insanlık. Gördüler.Kapadılar gözlerini.Oysa ayan beyandı,güneşin ilk saatleri gibi,ayın dolunay hâli sanki.Ama kapattılar gözlerini,ışık girmesin diye.Hayal âlemine daldılar,türlü yalanlar anlattılar.Görünmez oldu insanlık Sıra gelmişti kalbe;acıya, kedere,tüm yaşananlara…Herkes anlardı aslında;ilk...

                                                                                                                                 Halide Halid                                                                                                                         Araştırmacı Yazar “Sonsuzluğa kanat açanlar”serisinde:                                            Azerbaycan’ın sınırları ve gökyüzü her zaman vatanseverlik ruhuyla süslenmiştir. 30 Kasım 2021 tarihinde, her zaman olduğu gibi, vatanın gökyüzü ömürlerini ona adayan pilotlara kucak açarak onları bir sonraki görevlerine uğurlayacaktı. Tatbikata hazırlanıyorlardı. Az sonra, masmavi gökyüzü onları yeniden kucaklayacak, vatanın...

Necdet Uçan Harbi Kıran kırana Göz göze Göğüs göğüse Başa baş Dişe diş Mertçe Ve adam gibi Bir mücadele olsun isterdim Oysa Vicdanlar kararmış Yürekler taş kesilmiş İnsanlığın savrulduğu yerde Kalemler yazamaz Beyinler düşünemez halde Ruhlar teslim alınmış Yürekler kilitlenmiş Duygu desen nafile Neylersin ki “Ayaklar baş olmuş” Kalleşlik esas...