Yarışma Şiir 25

Daha ön üç yaşındaydıDera’da yaşayan Hamzave çok cömertti.muhtaçken kendisi,benim bir döşeğimbir tas da çorbam varama bu çocuğun hiçbir şeyi yokdiyebilecek kadarannesine Daha on üç yaşındaydıgözaltına alınıpher türlü işkence altındaşehit edildiğinde Hamza,Suriye hapishanesinde,yurdunun toprağına düşenen değerli tohum olarak,sadece Dera’daki kuşatmayıprotesto ettiği için Hamza’nın naaşıteslim edildiği gün ailesineşimşekler çaktı gökyüzünde,belirsizlik ve korku...

Kalbimde telaşlar beni ellerinde yoğurdu. Seni beklerken bulutlar yerlere düştü. Sen diye düşünürken hayatım elimde kaldı. Varış yolu mucize; tünelim sonlu bir mücadele. Yakarışım var çeşnisi çeşit. Yıldırım düşmüş gibi oluyorum bazen sanki dünyadan bir kesit. Bu nasıl bir dil bilimi beni benden alan bir nesil tehdit. *** Ne yapsam...

Kum üstüne kurulmuş şehir, düşler, umutlar…Hayali uçurtmalarıyla güneşi arar çocuklar…Bir parça ekmek, karın tokluğu,Ölüm korkusu olmadan yaşamak nasıl bir şey…Bilmek ister Gazze’de çocuklar. Kum üstüne kurulmuş şehir, umutlar, düşler, mavi Gök kubbe…Nereden bilsin Gazzeli çocukİnsanlığın vicdanının da kumdan olduğunu…Seslendikçe, tutunmaya çalıştıkça,Gözleri, nefesi, kumlarla örtülüpNefessiz kalacağını… Gazze’de yıldızlar kayar,Eksik olmaz akbabalar...

Şimdi bana kalan, bir avuç yalnızlık, biraz da sabır, biraz da  kaybolmuşluk *** Hayatın kıyısında oturuyorum, ne içine çekiyor beni dünya, ne dışına atıyor. *** Bir yerdeyim, yok sayılmakla unutulmak arasında. Bir ses var içimde, ama duyan ben değilim. *** Gözüm göğe takılıyor bazen, bir yıldız kayıyor ama ben dilek...

Gönlüme sızan yaşlar ateşimi öldürmez.Uykusuz gecelerim düşlerimi söndürmez.Matem kuyularından felek beni çıkarmaz.Derin buhranlardayım hicran sürgünlerinde.***Giydirdiler ruhumu sancılı bir kefenden.Örttüler üzerimi acun atmosferinden.Prangaya vurdular kader zincirlerinden.Esaret hapsindeyim kahır kodeslerinde.***Rahman olan cananım, beni neden eyledin?Sırtıma elem dolu ağır vebal yükledin.Çileli sandukamda mahşerime gizledin.Savrulup duruyorum çıkmaz dehlizlerimde.***Deli divane oldum, derde düştüm düşeli,Kimi zavallı...

Gürkan Avcı Vaktin var mı?Bir dakika. Vaktin var mı,bir dakika, dur da bakalım şu içime,bu çukura, bu koyu karanlığa,annesiz kalan çocuğun avaz avaz sustuğu yere. Bir dakika,elini uzat, dokun şu yarama,kanıyor hâlâ, tuz basıyor rüzgâr,acı mıh gibi çakılı yüreğime,çıkmıyor, çıkmıyor ki… Vaktin var mı,otur şu yanıma,soğuk, biliyorum, kemiklere işliyor,ama dinle:gece...

Dilaver Karagöz Ah be ihtiyar; Hep diyorum sana duygularında çocukluğunu yaşama, etme.  Acının orada yaşadığını pekala biliyorsun,  Yoksa tekrar başa dönüp, acıyı infaz ederek katil mi olmak istiyorsun?  Akıbette tek doğum, tek ölüm olduğunu bilmelisin.  Bir umuttur mutlu olmak, bir kaderdir ıstırap çekmek.  Bilirim, bir naradır annesizlik!  Çoğalan hasret seni...