Yarışma Deneme 25

Yılın son kavşağındayım.  Kafamın içi darmadağın. Ne düşüneceğimi bilemez halde, fırtınanın dinmesini bekliyorum, oysa fırtına tam da benim. Zihnim bana ihanet etmeye meyilli, çünkü o, ne zaman yeni bir başlangıca ikna olsam, beni hemen geçmişin ağır yükleriyle cezalandırıyor. Geçmişteki kırgınlıkların, tutulmamış sözlerin ve kırılmış heveslerin izlerini önüme yığıyor; böylece her...

Ergene Nehri kıyısına oturmuş, akışını sessizce izlerken yalnızca suyun değil, hayatın kıvrımlarında saklanan binlerce anın içimden geçip gittiğini hissediyorum. Taş köprünün yorgun gölgesinde zaman ağır ağır ilerliyor; sanki köprünün her taşında bir sır gizli. Sazların rüzgâra uyumlu salınımında geçmişim fısıldıyor bana; dokunduğunda acı-tatlı hatıraları uyandıran ince bir el işi gibi....

İstanbul’dan her ayrıldığımda içimde hafif bir sızı belirir. Tam yerini bilmediğim, adını koyamadığım ama varlığını hep hissettiğim bir sızı… Şehrin sokaklarında Arnavut kaldırımlarında yürürken, ayaklarımın altında yalnızca taşlar değil, binlerce yılın hikâyeleri de vardır. Burada Bizans’ın kalıntıları da görülür, diğer tarafta Osmanlının hatıraları da. Boğaz şehre hem bir nefestir hem...

Bu aralar çocukluğumu fazlaca ziyâret etmeye başladım. Bahar geldi, ondandır diyorum. Her bahar ilk aklıma gelen köyüm, köyüme dair ilk aklıma gelenler de çocukluk hâtıralarım oluyor. Her bahar bu havalardayım. Orhan Veli’nin dediği gibi işte; “beni bu güzel havalar mahvetti”. Her ne kadar evkafta bir memuriyetim yoksa da, olsaydı bu...

​Bir toplumun geleceği! Topraklarına ekilen tohumların kalitesine bağlıdır. Bu tohumlar, yetişen bireyler ve çocuklardır. Peki ya bu tohumlar, en hayati besinden; yani gerekli ahlaki eğitimden mahrum bırakılırsa? İşte o zaman, sessiz bir çığlık yükselir: Ahlakın Çığlığı. Bu çığlık, sadece kulaklarımızı değil, vicdanımızı da tırmalar. Çünkü bir neslin ahlaki pusulası şaştığında,...

Sevgili Anneme, Gecenin en sessiz vaktinde seni düşünüyorum canım annem. Bu kalem, bu gözyaşları şu an seni yazıyor odamın en karanlık noktasından. Kapının altından bir nebze ışık girse de ben sadece o odada senin kokunla kalmak istiyorum. Etraf aydınlanmasın ki kimse acı durumumu görmesin. Bu acı durumu bir sen, bir...

AŞK YAZARI MUSTAFA ÇİFCİ Dünya’ya adını kim verdi? Gezegenlerin adları nereden geliyor? Tarihe kısaca bir bakalım: Binlerce yıl öncesinde insanlar parlak gezegenleri biliyorlardı. Bunlar Merkür, Venüs, Mars, Jüpiter ve Satürn’dür. Bu gezegenlerin isimleri ise Roma isimlerinden geliyordu. Bunun nedeni Avrupa’daki ilk astronomların Latince yazmasıydı ve Latince Roma İmparatorluğu’nun diliydi.  Eski...