2025 EDEBİYAT SANAT MELTEMİ YARIŞMASI

Gelip geçti kanlı hazan,Vardı biaman bir düşman;Acımasızca bıraktı eskimiş sayfalara,Meçhul bir hikâyenin gölgesini. Soluk mürekkeple,Kırık bir kalemle;Dökülmez ellerimden gönül yarası,Alır beni bir dert karası. Gözlerde kurumuş bir deniz,Kıyıya vuramamış düşler;Gayri ağlayamam sensizliğe,Tükendi yıllarım çaresizce. Sevdada yanıp kavrulurkenÜşür yüreğim.İsmini zikredemem, susar dilim;Kanatır yaramı her bir hecesi. Yalnızlık çalar saatlerimde,Hüsranla kalkarım sessiz...

Fani hayatta yaşıyormuşum umutsuzca Meğer bu dünya bir aldanıştan ibaretmiş Gerçek hayatı bekledim sabırsızca Meğer ölüm, gerçek hayata açılan bir perdeymiş *** Toprak çağırdı beni sessizce Meğer son nefes vaktiymiş Ömür fark etmeden bitmiş Meğer ölüm, yeni bir başlangıçmış

Anlamı yok, bugün de geçiyor geçen her gün gibi, Sürüklenir her şey, dem be dem zaman denen girdaba, Yok mudur bu azabın sonu, bu düşüşün bir dibi, Daha ne kadar tahammül hayat denen ızdıraba? *** Ölüm, ki bekler menzilde zamanın bu son serhaddi, Kayboldu yıllar harcandıkça dünya denen seraba, Seni...

Bu sabah çok erken uyanmıştım annem odama girdi ve beni kahvaltıya çağırdı kahvaltımı yaptıktan sonra bahçeye çıktım biraz top oynadım daha sonra salıncakta sallandım o da ne çimenlerin üstünde bir şeyin hareket ettiğini fark ettim daha yakından görmek için salıncaktan indim biraz korkmuştum ama çok da  merak ediyordum yaklaştığımda çimenlerin üzerinde...

Uyu uyu yat uyusunlarBen babamın o benim beşiğimi sallarMutlu mesut güneşlenirken geçmişteAlkışlar bizi eyyamcılar *** Vatan batmış, boşverEkonomi yerlerde, bana neSen romatizmadan haber verGelmese o geberisice kışlar *** Sosyal medya, boş sohbet, entel tartışmalarBiz hergün vatanı kurtarıyoruz meşgulüzYandaki kapıya gitsin açlarBaşka yerde ölsün çocuklar. *** Bu aptallık oldukça bizdeDaha çok...

Rengi koyu yeşile çalan, birbirine sıkıca tutunmuş yapraklarıyla göğe uzanan gür bir ağaç canlandırın zihninizde. Havada süzülen rüzgarın hafif esintisiyle kıpraşan yapraklar ile dalların hareketleri gözünüzün önünde belirsin. Bakışlarınızda bu eşsiz manzara gezinirken kulaklarınızda ise şarıl şarıl akan ırmağın sesini işitin. Suyun durmaksızın akışını, yaprakların rüzgarla dansını ve yaşamdaki bu...

Türk’ün yüreği gibi sev beni Kalbi umutla çarpan Dur durak bilmeden koşan Koştukça umut saçan, Türk’ün yüreği gibi sev beni *** Sesim bazen çatlar Çünkü içimde Söylenmemiş destanlar var. Bundandır çözülmeyen dil bağım. Türk’ün yüreği gibi sev beni *** O yeter bana Beni süsleme kelimelerle Bayrak as rüzgârıma sadece Dalgalansın...

            Birbirimize kolaylıkla ulaşabildiğimiz, birbirimizin yaşadığı şiddeti görünür kıldığımız ve bu şiddete ortak bir tepki geliştirebildiğimiz sosyal medya mecralarında son zamanlarda dikkatimi oldukça çeken bir durum söz konusu. Sosyal mecralarda kadın mücadelesinin ruhuna aykırı bir durum gelişiyor, kadın dayanışması koşullanıyor.             Feminist hareketin tarihsel birikimiyle kazanılmış dayanışma kültürünün, dijital çağda...

Çocuk… Çocuk kavramı; kimisine göre bir evliliğin meyvesi, kimisine göre ise bir zevk bencilliğinin sonucudur. Yoksa çocuklar; ebeveynlerin kendi projelerini beğenmedikleri için yeni bir proje üretmeye çalışan mühendislerin bir sonucu mudur? Ya da anne ve babanın kendi kuramadıkları, gerçekleştiremedikleri hayatların yeniden filizlenebilme ihtimalini yükledikleri birer temsilci mi? Oysa çocuk, geleceğin...

Gel desem gelir misin be sevgili;Yokluğuna yazıyorum bak bu satırlarıBiraz gözlerim yaşlı, sesim ağlamaklıYokluğunda kalbim sızılıGel desem gelir misin be sevgili Her harfinde seni andımHer satırında sana ağladımBen hep sana yandımGel desem gelir misin be sevgili Geceyi sabah ettimKendimi talan ettimSeni ararken bu şehri tavaf ettimGel desem gelir misin be...

“İstanbul’u en iyi, bir vapurun camından bakınca anladım.” Bu şehre yerleşmek için gitmem ben; her yıl yaz ve sonbahar mevsiminde, Düzce’den ara ara uğrarım ona. Gidişlerim bir kaçış değil, daha çok bir yoklama gibidir. Kalabalığın içine karışmak için değil, kıyısında durup kendimi dinlemek için giderim. İstanbul’a her varışımda aynı hissi...