2025 EDEBİYAT SANAT MELTEMİ YARIŞMASI

 Osman PARLATICI     Bir kere okuyup bilince kazıyayım     Kuma yaz, buza yaz, suya yaz     Kimse görmesin benden sonra     Benle gitsin ebede yaz.     Yedi iklim dört köşeyi dolaşayım     Dağa yaz, göle yaz, çöle yaz     Akşam çöksün göz gözü görmesin     Yel süpürsün, karanlık geceye yaz.    ...

Yakup Beyaz Ayvalık’ın dar bir sokağıydı…Dört masalık küçük bir mekânTahtadan sandalyelerin gıcırtısı bileGeçmişten kalma bir hikâye gibiydi O an;Dört masalı o mekânda otururkenGözlerim yere takıldı…Arnavut kaldırımlarınaHer taşın arasındaSanki yılların sustuğu bir çizgi vardıDüşündüm;“Bu sokaktan kimler geçtiKimler bir tabak yemeğe sığdırdı ömrünü?” Mekânın duvarlarındaZamanın bıraktığı sarı bir sessizlik vardıEski bir saatin...

Emirşah Sarıoğlu Artık yabancı bir sokakta,Yağmuru bulanırdı yazın,Özlem saçtığı hasta griye,Bitmek bilmeyen şu ayazın. Takılır gözüme boşluktan,Eski bir yer, eski bir anı;Güneşi kalbime söndüren,Beyaz güller ve hoş yalanı. Yenice kaybettim sesini,Sırada yüzün var sevgilim.İyileşse de her unutan,Yine hatırlamak dileğim.

Birol ÖZOLen mükemmel sestir kalp sesi aşkla çarpıncanâbenzer bir hal alır sevdiğine varıncaunutturur anne karnından beri duyduklarınıha annesinin ilk sesi ha sevdiğinin nefesihem hal olmuşsa sevgilinin ruhuyla ruhunkalmaz hayatta hangisi yanlış nedir doğrungünah ya da sevap kurduğun ve koruduğunne varsa görmez gözün çizgi tutmaz hududunleylak zambak ve bahçende duran ahududuntarlada...

Açelya Karaçomak Kapının altından vuran ışık mı beni uyandıran, Kapının altından vuran ışık mıydı beni rahatlatan? Sen bana nerden baktın, Ben seni nerden gördüm? Kaç kapı kapattım, Kaç kapıyı kilitledin? Kuralsız cümlelerim mi beni sana hapseden? Her cümlede devriliyorum evet, Her kelimede düşüyorum. Ruhumun kanyonundayım. Karanlık; İniyor muydum, düşüyor muydum?...

Zeynep Naz Sökmen Buz gibi havanın rüzgarla beraber tenime çarptığını ama terlediğimi hissedebiliyordum. Mor atkımı gözlerimin altından boynuma kadar indirdim ve karşımdaki beyaz boyalı binaya doğru yürüdüm. Telli bir müzik aletinin melodisi ilişti kulaklarıma ve düşündüm ama ne olduğunu çıkaramadım. Bahçe girişinin kapısına geldiğimde, eldiven giymiş olmama rağmen ellerim kaskatı...

“Anı gül gördi vü kendüni diken” I. Güneşin kavurduğu taş evlere baktı, her şey toprak rengindeydi bu şehirde. Sıcak, bir kılıç gibi tepesindeydi. Günlerdir süren yolculuğunun verdiği yorgunlukla sokaklardan geçiyor, yeni geldiği şehri tanımaya çalışıyordu. Üzerlerinde yekpare kumaştan eteklik gibi giysileriyle erkekler geçiyor, çarşaflı kadınlar bu yabancıya küçük göz aralıklarından...

                                Her bir adım kalbimin, attığı yönde gider. Gönül gözün var senin, gör dediler vesselam Adım ardımda kaldı, sıfatım önde gider, Tababet lisanında, kör dediler vesselam. *** Veysel misali aşka, inandım divan durdum. Gözlerimin dili yok, susarak görüyorum. Ruhumun derununa, bir darağacı kurdum; İçimdeki yeisi, asarak görüyorum. *** Acıyan...

İnsan ne zaman bir ilkokulun önünden geçse hemen aklına kendi çocukluğu gelir, o saf, masum hiç birşeyden haberi olmayan zamanlar. Ve keşke der, keşke tekrar çocuk olsaydım. Sanırım bunları düşünmeyeniniz yoktur. En azından herkes bir defa bunları düşünmüştür. Yaramazlık yapmak, hiçbirşeyi takmamak, ekmek elden su gölden deyip yaşamak. Tabii o...

— Yarın öğleden sonra asılarak idam edileceksin. Son anlarının tadını çıkar. Son bir arzun var mı? — Bana adını bahşeder misin? Gardiyan, fal taşı gibi açılan gözleriyle içerdeki mahzun, biçare, cılız yazara baktı. Saçları yağlanmış, üstü kirlenmiş ama gözleri capcanlı bu adama acıdı. İçindeki vicdan kırıntıları onu harekete geçirdi. —...

                                                                        ‘Gün ışımak üzere acele etmeliyim’ diye mırıldandı Hasan. Göz ucuyla havanın durumuna baktı.  Hava kapalı gibi görünüyordu. Bütün gün sokaklarda olacağı için kalın giyindi. Herkesin evinden çıkmak istemediği böyle serin havaları severdi. Hazırladığı ekmek köşesini de yanına alıp hızla evden ayrıldı.             Acele adımlarla ilk olarak üç...