İstanbul
Hafif Yağmurlu
12°C
İstanbul
12°C
Hafif Yağmurlu
Cuma Hafif Yağmurlu
10°C
Cumartesi Az Bulutlu
13°C
Pazar Hafif Yağmurlu
13°C
Pazartesi Az Bulutlu
16°C
enflasyonemeklilikötvdövizakpchpmhp
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Kalp Sesi
Birol ÖZOL
en mükemmel sestir kalp sesi aşkla çarpınca
nâbenzer bir hal alır sevdiğine varınca
unutturur anne karnından beri duyduklarını
ha annesinin ilk sesi ha sevdiğinin nefesi
hem hal olmuşsa sevgilinin ruhuyla ruhun
kalmaz hayatta hangisi yanlış nedir doğrun
günah ya da sevap kurduğun ve koruduğun
ne varsa görmez gözün çizgi tutmaz hududun
leylak zambak ve bahçende duran ahududun
tarlada başak dağda lale ovada esen ruhun
demir atar hayata kanatlanır hep mutluluğun
hem hal olmuşsa sevgilinin ruhuyla ruhun
âlemlerde dalgalanmışsa ruhuyla ruhun
ummanlar kadar geniştir hiç korkma hududun
yeter gam keder ve tasayı boğmaya mutluluğun
görülmeyeni görür gözün çizgi tutar hududun
Yorumlar
Benzer Konular
Lir İda IÇınar yaprağı tozlarının altın diyeSedefli takı sandıklarındaSaklandığı zamanlardıEn değerli takısı kadınlarınÖzünden koku yapıp sıkındıklarıÇınar ağacı yapraklarıydıGörünüş değildi onları değerli yapanÜzerindeki yaşam izleriydiAlaca belece bir yaprağınZorlu bir kış geçirdiği söylenirdiVe böylece kışı çetin geçen kadınlarYaprakla özdeşleşirdiBir takıdan öte ruhları olurdu yapraklarKökleriyle toprağın derinliklerindenEn bilge hikayeleri dinleyenAğacın yapraklarını takarakEn değerli...
Emirşah Sarıoğlu Artık yabancı bir sokakta,Yağmuru bulanırdı yazın,Özlem saçtığı hasta griye,Bitmek bilmeyen şu ayazın. Takılır gözüme boşluktan,Eski bir yer, eski bir anı;Güneşi kalbime söndüren,Beyaz güller ve hoş yalanı. Yenice kaybettim sesini,Sırada yüzün var sevgilim.İyileşse de her unutan,Yine hatırlamak dileğim.
Fani hayatta yaşıyormuşum umutsuzca Meğer bu dünya bir aldanıştan ibaretmiş Gerçek hayatı bekledim sabırsızca Meğer ölüm, gerçek hayata açılan bir perdeymiş *** Toprak çağırdı beni sessizce Meğer son nefes vaktiymiş Ömür fark etmeden bitmiş Meğer ölüm, yeni bir başlangıçmış
Sabrettikçe çiçek açarmış en derin yaralar Sıkışıp kaldı ruhum her nefeste Muhtaçlık kor gibi içimde büyürken Üç kuruşluk para için boyun büküyorum *** İsterdim belki ben de başka bir kaderi Çaresiz kalınca...
Alık alık dolaşmanın sebebi benmişim bugün de Düşünmedin mi oluru var mı yok mu diye Bilmeden etmeden atmışsın kendini ateşe Değer miydi sahiden benim gibi biri için bile bile *** Eline almışsın kalemi acele acele O kadar naif betimlemişsin ki her dizeyi Kimse çekmemiştir sevdası için bu kadar çile Aşık...
Yakup Beyaz Ayvalık’ın dar bir sokağıydı…Dört masalık küçük bir mekânTahtadan sandalyelerin gıcırtısı bileGeçmişten kalma bir hikâye gibiydi O an;Dört masalı o mekânda otururkenGözlerim yere takıldı…Arnavut kaldırımlarınaHer taşın arasındaSanki yılların sustuğu bir çizgi vardıDüşündüm;“Bu sokaktan kimler geçtiKimler bir tabak yemeğe sığdırdı ömrünü?” Mekânın duvarlarındaZamanın bıraktığı sarı bir sessizlik vardıEski bir saatin...