HAKAN TEMEL Atlantik Okyanusu’nu karşıma almışım, batan güneş beni izlemekte. Ufuk çizgisi, göğün ve suyun birleştiği o incecik çizgi alev alev. Sigaram duman üflüyor, hafiften hafiften harlanıyor, tekrar nefes veriyor. Gri duman rüzgâra selam çakıp hızla uzaklaşıyor. Bozkırın Tezenesi tıngırdıyor benim gibi yaşlı radyodan. Karadır, diyor bu bahtım, kara. Bu...