Etiket: şiir

Susma,  Sesini bırak gecenin eşiğine Usulca esen bir rüzgârla Geceyi bölsün Sessizce fısıldasın bana *** Bir bak, İçimde karanlık büyüyor Işıkla beslenmeyen bir çiçek gibi Gözlerim sabaha yabancı, Uyku gözlerimi çoktan terk etmiş *** Konuş, Bir hece dökülsün dudaklarından Titresin gönül teli  Bir şarkı söyle bana, İçinde deniz, gök, umut,...

​Kış gelince kar kapladı yolları, Soğukta titrer garibin kolları. Boynu bükük kalmış taze dalları, Soğukta titreyen çocuklar bizim. *** ​Yırtıktır ayakkabı, deliktir hırka, Derdini diyemez koca bir halka. Eksilmez gözyaşı, katlanır korka, Bitmek bilmez yoksulluğun türküsü. *** ​Soba tütmez, odun bitmiş evinde, Dermanı kalmamış dizin ferinde. Ağıtlar yükselir gönül derininde,...

​Kasım Kara ​Göz açıp yumunca biter bu ömür Anladım ki dostlar hayat çok kısa Gâh ağlatır bizi gâh yüzün güldür Anladım ki dostlar hayat çok kısa ​Daha dün çocuktuk ne çabuk geçti Saçlara karlar yağdı ömür de bitti Nice sevdiklerim buralardan gitti Anladım ki dostlar hayat çok kısa ​Mal mülk...

​Kasım Kara ​Çukurçayır köyü, yollar kar beyaz, Kalbim söyler, bitmez bu niyaz. Deniz martıları, kanatta ayaz, İstanbul ruhuna, dalar giderim. ​Pierre Loti’den, baktım şu Haliç’e, Çiçek Pasajı’nda, kadeh bir gece. Kız Kulesi gizem, çözülmez hece, Mısır Çarşısı’na, varır giderim. ​Çukurcuma içi, tarih kokuyor, Antikacı geçmiş, nakış dokuyor. Gramofon taş plakta,...

​Sararmış kâğıtlar, solmuş yazılar, Tozlu raflarda unutulmuş mektuplar. Okudukça içim derin sızılar, Tozlu raflarda unutulmuş mektuplar. *** ​Kenarı yanıklar hasreti söyler, Selâmı gönderir ağalar beyler. Şimdi o dostları bilmem ne eyler, Tozlu raflarda unutulmuş mektuplar. *** ​Mühürler vurulmuş, pulları düşmüş, Ayrılık acısı içe bölüşmüş. Nice sevdalılar orada gülmüş, Tozlu raflarda...

Ne bileyim işte affet ne olurEzberim bozuldu bilmem nedendirDilim hece tutmaz sevdam yas tutmazMaskem düştü yine ben buyum işteEbelendim bu baharda seninle Nesini anlatayım her şeyi özelEser geçer bir çırpıda nefesiRast gelmesin yürek sıcaklığınaİstem dışı vurur kendini duyguyaMisafir olursan gönül bağına Nazlı bir yelkenli sankiGizemi sarar bedeni mavi olur düşlerİmlam düşer şiire sevgiye aşkaMana çoğaldıkça coşar bu yürekNazlı nazlı...

İstanbul benim gizli aşkım.Adını içimde fısıldarım, yüksek sesle değil.Çünkü bazı sevgiler fısıltıyla yaşar,bağırınca mahvolur. İstanbul bana aşkı sessiz sessiz anlattı,benden başka kimse duymasın diye…Bir vapurun camına düşen buğuda, akşamüstü uzayan gölgelerde,kalabalığın içinden geçerken kalbime dokunan o tanıdık sessizlikte. İstanbul bana aşkın insana her zaman mutluluk vermediğini,çoğu zaman mutsuzlukla başbaşa bıraktığını...

Yaşamın tek gerçek hediyesi ölümdür. Ardımdan gelmiyor kimse. Elimde demet demet çiçekler… Bakınıyorum etrafıma, kimse yok. Ayak seslerim bile bana ait değil artık, gölgem bile erken terk etmiş beni. Kimsesiz tüm güzel kokular, yağmursuz tüm bahçeler. Kapısı hiç çalınmamış evler gibi duruyor dünya, her şey yerli yerinde ama kimseye ait...

AŞK YAZARI MUSTAFA ÇİFCİ Yağmurlu bir gün gelmiştin bu kenteAkşamdı/ yol üstünde buluşmuş, bir cafede oturmuştukKısa saçların vardı omuzlarına dağılanGözlerinde tatlı bir içtenlikKonuştukca açılıyor, kendimizi birbirimizde buluyordukMevsim kara kış olsadaTutunca ellerinden kalbim kocaman ağustosMaskeli sevdalardan kaçarken buluşmuş,Yürek sesimizi birleştirmiş gibi mutluydukFırtına uzaklara götürmüştü düşlerimiDostluğun en saf, en doğal halini paylaşıyordukVe...

Kasım Kara ​Selam verdim, hal hatır sordum onlara, Gönül kapısını açtım canlara, Yüklediler beni dertli anlara, Hatır sorduklarım beni görmez oldu. ​Dünya malı dersen, hırs bürümüş gözü, Menfaat olmuş her sohbetin özü, Unutulmuş artık mertliğin sözü, Üç kuruş uğruna ömrüm solmaz oldu. ​İnce fikirlilik yıktı bendimi, Yine dert ortağı seçtim...

​Kasım Kara  ​ İnsanlık bağını kendi koparan, Gündüzü karanlık,  Her yeri viran, Parayla yatıp da kalkanlar gördüm. ​Reklamla süsleyip boş dünyasını, Unutmuş insanın gerçek yasasını, Çıkara bağlamış tüm davasını, İyilikten mahrum kalanlar gördüm. ​Ego tavan yapmış, kibri diz boyu, Kaf Dağı’ndan bakar, bulanık suyu, Sanki o yaratmış huyu ve suyu,...