Semih Selcik Ben tavanarasındayım, sevgilim,Seni özlüyorum anılarımızın tozunu alıyorum..Eskimiş olup olmadığını sorguluyorum;Yeniden yeşerir mi kurumuş çiçekler, idrak edemiyorum. Ne hâlet-i ruhiyedeyim? Bilmiyorum, nefes alamıyorum!Nasıl ayaklanacağım? Bir ümit bekliyorum.Neden şimdi birbirimize meçhulüz? Hayret ediyorum!Niçin diye izini sürmekten, kendimi yiyip bitiriyorum. Bu defterin sahifelerinde nefes almaya çalışıyorum,“Bu kadar mıydı sevgimiz?” diye düşünüp...