Pınar Öksüz Bugün Tanrı’yı gördüm. Yani benimkisini, kendi Tanrım’ı. Denizin tam üstündeydi ve gökyüzünü kaplamıştı. Direkt bakmıyordu ama biliyorum, gözünün ucunun bende olduğunu. “Bugün, bulut olmak istemiş canı herhalde” dedim yüksek sesle. Ama ne bulut. İzmir denizinin üzerine gölgesini bırakmıştı nazikçe. Uzanıvermiş yüzüstü, öylece. Hani sere serpe derdim ama, annemin...